Орифӣ аз заъф ба бистар фитод

عارفی از ضعف به بستر فتاد

Марг биравяш дар меҳнати кушод

مرگ برویش در محنت گشاد

Мавсим он шуд ки аз ин хокдон

موسم آن شد که از این خاکدان

Рӯй кунад дар ватани ҷовдон

روی کند در وطن جاودان

Хешу ақорби ҳамаи ғамгин ӯ

خویش و اقارب همه غمگین او

Навҳаи сарои ҷумлаи биболин ӯ

نوحه سرا جمله ببالین او

Ашг фишон шуълаи занони ҳамчуи шамъ

اشگ فشان شعله‌زنان همچو شمع

Бар сар ӯ гашта чу парвонаи ҷамъ

بر سر او گشته چو پروانه جمع

Соъатии он ғмздаҳи мадҳуш буд

ساعتی آن غمزده مدهوش بود

Ғунчаи лаби бастау хомӯш буд

غنچه لب بسته و خاموش بود

Наргиси бемори зи ҳам боз кард

نرگس بیمار ز هم باز کرد

Боз чу булбули сухан оғоз кард

باز چو بلبل سخن آغاز کرد

Гуфт биорон з чаҳ гирёни шадид

گفت بیاران ز چه گریان شدید

Баҳр ки дар нолау афғони шадид

بهر که در ناله و افغان شدید

Гуфт падар кӣ гули гулзори ман

گفت پدر کی گل گلزار من

Оризи ту шамъи шаби тори ман

عارض تو شمع شب تار من

Ҳосили умрӣу дарахти умед

حاصل عمری و درخت‌امید

Пой ту шуд мӯии сиёҳами сифед

پای تو شد موی سیاهم سفید

Модар ӯ гуфт тўӣии ҷони ман

مادر او گفت توئی جان من

Миваи дили нури ду чашмони ман

میوهٔ دل نور دو چشمان من

Чу ту рӯй ҳиҷри ту сӯзади дилам

چو تو روی هجر تو سوزد دلم

Доғи ту бар бод диҳад ҳосилам

داغ تو بر باد دهد حاصلم

Гуфт бародари ту марои ёварӣ

گفت برادر تو مرا یاوری

Пушту паноҳи ман ғами парварӣ

پشت و پناه من غم‌پروری

Чун ту рӯй пушт маро башиканӣ

چون تو روی پشت مرا بشکنی

Решаам аз тешаи ғам бар кунӣ

ریشه‌ام از تیشه غم بر کنی

Хоҳар ӯ гуфт ту дилҷӯии ман

خواهر او گفت تو دلجوی من

Аз ту буд қӯти зонуии ман

از تو بود قوت زانوی من

Ҷони бародар чу рӯй аз ҷаҳон

جان برادر چو روی از جهان

Баъд туам дил нашавад шодмон

بعد تو‌ام دل نشود شادمان

Гуфт зан ӯро тўӣии иқболи ман

گفت زن او را توئی اقبال من

Шахси ту ноновар атфоли ман

شخص تو نان آور اطفال من

Чун тўрўӣ бахт равад аз серум

چون توروی بخت رود از سرم

Мурдани ту тира кунад мъҷрм

مردن تو تیره کند معجرم

Омадаш авлоди бшўру наво

آمدش اولاد بشور و نوا

Кӣ ту ба ҳарҳоли парастори мо

کی تو به هرحال پرستار ما

Баъди ту моро зи ?илами дили ду ним

بعد تو ما را ز الم دل دو نیم

Марги ту моро бинмоед ятем

مرگ تو ما را بنماید یتیم

Суҳбати эшон чу саросар шунид

صحبت ایشان چو سراسر شنید

Орифи маҳзуни зи дил оҳӣ кашид

عارف محزون ز دل آهی کشید

Гуфт ки эй вой бар аҳволи ман

گفت که ای وای بر احوال من

Нест шуморо ғамӣ аз ҳоли ман

نیست شما را غمی از حال من

Гиря намоед бар аҳволи хеш

گریه نمایید بر احوال خویش

Дар ғами навмидии омоли хеш

در غم نومیدی‌ آمال خویش

Ҳеҷ нагуфтед ман хӯни ҷигар

هیچ نگفتید من خون جگر

Дар сафари марг чаҳ дорам басар

در سفر مرگ چه دارم بسر

Ҳол ки маргами гусалади тору пуд

حال که مرگم گسلد تار و پود

Бо малики аламут чаҳ хоҳам намӯд

با ملک‌الموت چه خواهم نمود

ё чу шавад рӯзи қиёмати падед

یا چو شود روز قیامت پدید

Бар ман ғмдидаҳ чаҳ хоҳад расед

بر من غمدیده چه خواهد رسید

Ҷони бародари ту агар орифӣ

جان برادر تو اگر عارفی

Бесухан аз суҳбати ман воқифӣ

بی‌سخن از صحبت من واقفی

Худ бинмо гиря бар аҳволи хеш

خود بنما گریه بر احوال خویش

Кори пас он ба ки биафтад бпиш

کار پس آن به که بیفتد بپیش

Таҷриба кардем дар ин рӯзгор

تجربه کردیم در این روزگار

Ҳарки аз ин дори фанои басти бор

هرکه از این دار فنا بست بار

Гар нбдши мол касеро надошт

گر نبدش مال کسی را نداشت

Ҳеҷ касаши тухм ъзоӣӣ накошт

هیچ‌کسش تخم عزائی نکاشت

Вонкаҳи ғанӣ буд ҳазорон ҳазор

وانکه غنی بود هزاران هزار

Гиря намуданд бар ӯ зори зор

گریه نمودند بر او زار زار

Нек чу дидем на бар ҳол ӯст

نیک چو دیدیم نه بر حال اوست

Балки паии бурдан амвол ӯст

بلکه پی بردن‌ اموال اوست