Гулу шабнам ба ҳам дар бӯстонӣ
گل و شبنم به هم در بوستانی
Хуш афканданд тарҳи достонӣ
خوش افکندند طرح داستانی
Ба шабнам гуфт гул аз рӯй нихват
به شبنم گفت گل از روی نخوت
Туро бо ман набошад ҳади суҳбат
تو را با من نباشد حد صحبت
Чамани зебои з гул бошад гулами ман
چمن زیبا ز گل باشد گلم من
Шарар бахш навой булбулами ман
شرر بخش نوای بلبلم من
Чу шоири васф дилдорӣ сарояд
چو شاعر وصف دلداری سراید
Бмни ташбеҳ рӯй ваии намояд
بمن تشبیه روی وی نماید
зи ранги хеши зеби базми омам
ز رنگ خویش زیب بزم عامم
зи буии хуши абир ҳар машомам
ز بوی خوش عبیر هر مشامم
Бигардам хор агар бинӣ на хор аст
بگردم خار اگر بینی نه خار است
Ба посами посбони найза дор аст
به پاسم پاسبان نیزه دار است
Кунад гулчини глчидн чу оҳанг
کند گلچین گلچیدن چو آهنگ
Ҳамеи ин посбон бо вай кунад ҷанг
همی این پاسبان با وی کند جنگ
Фараҳи бахши даруни мустамандам
فرحبخش درون مستمندم
Зиёи дидаи зебои писандам
ضیاء دیدهٔ زیبا پسندم
Сухани кӯтаҳи ҷамоли рӯзгорам
سخن کوته جمال روزگارم
Сарварами баҳҷатами идами баҳорам
سرورم بهجتم عیدم بهارم
Чу гул хомӯш шуд шабнам дурахшид
چو گل خاموش شد شبنم درخشید
Бар ваии гули басон ғунча хандид
بر وی گل بسان غنچه خندید
Бигуфт инҳо ки гуфтӣ рост гуфтӣ
بگفت اینها که گفتی راست گفتی
Ҳақиқатро дар таҳқиқи сифтӣ
حقیقت را در تحقیق سفتی
Вале ҳар қадари васф худ намӯдӣ
ولی هر قدر وصف خود نمودی
зи васфи хеши қадар ман фузудӣ
ز وصف خویش قدر من فزودی
Ман аз боло ба пастӣ чун гароем
من از بالا به پستی چون گرایم
Нахустин дам ба фарқ тест поем
نخستین دم به فرق تست پایم
Бикун таърифи худ ҳар қадари хоҳӣ
بکن تعریف خود هر قدر خواهی
Ки монанди маниро хобгоҳӣ
که مانند منی را خوابگاهی
Бакори хештан худ кун қизоват
بکار خویشتن خود کن قضاوت
з ман бошад агар дории тароват
ز من باشد اگر داری طراوت
Аз инҳо бигузарам чун об ва ранг аст
از اینها بگذرم چون آب و رنگ است
зи обу ранги суҳбати бор нанг аст
ز آب و رنگ صحبت بار ننگ است
Набошад ба зи бирнгӣ дигар ранг
نباشد به ز بیرنگی دگر رنگ
Ки бар медорад ин ранг аз миёни ҷанг
که بر میدارد این رنگ از میان جنگ
Марои зини ранг бархӯрдор карданд
مرا زین رنگ برخوردار کردند
Халосам аз ғам пайкор карданд
خلاصم از غم پیکار کردند
Дўрнгӣ дар ман аз рӯй ва риё нест
دورنگی در من از روی و ریا نیست
Саропоем биҷузи сулҳ ва сафо нест
سراپایم بجز صلح و صفا نیست
Бибин аз покӣу софӣ ки чунам
ببین از پاکی و صافی که چونم
Буд пайдои дарунам аз бурунам
بود پیدا درونم از برونم
Аз ин ҳам бигузарам фахри ман ин бас
از این هم بگذرم فخر من این بس
Ки васли асл худ ёбад чу ҳаркас
که وصل اصل خود یابد چو هرکس
Ту аз хокӣ ва ман аз олами пок
تو از خاکی و من از عالم پاک
Ту бар гардии бхок ва ман боФлок
تو بر گردی بخاک و من بافلاک
Сухан бас кун сағир аз шабнаму гул
سخن بس کن صغیر از شبنم و گل
Ки метарсам шавад озурдаи булбул
که میترسم شود آزرده بلبل