Шнидстм ки луқмони накӯи ном

شنیدستم که لقمان نکو نام

Бамурдам бетамаъ додӣ ҳамеи вом

بمردم بی‌طمع دادی همی وام

Касе сад дарҳам аз вай вом кардӣ

کسی صد درهم از وی وام کردی

Ба пеши худ хаёли он хом кардӣ

به پیش خود خیال آن خام کردی

Ки раҳну ҳҷтҳӣ чун нест дар кор

که رهن و حجتهی چون نیست در کار

Ба луқмон боз надаҳум ним динор

به لقمان باز ندهم نیم دینار

Чу ин андеша кард аз нотамомӣ

چو این اندیشه کرد از ناتمامی

Зуӣ гуми гашти дарҳамҳои вомӣ

زوی گم گشت درهم های وامی

Биёмад бори дигар назд луқмон

بیامد بار دیگر نزد لقمان

Ки бозами воми даҳ аз рӯй эҳсон

که بازم وام ده از روی احسان

зи роҳи лутфи луқмони дили огоҳ

ز راه لطف لقمان دل آگاه

Дигар раҳ додаш ондри ҳам бдлхўоаҳ

دگر ره دادش آندر هم بدلخواه

Хаёли аввалин бор дувум кард

خیال اولین بار دوم کرد

Дроҳмро чу аввали бор гум кард

دراهم را چو اول بار گم کرد

зи кор огаҳ шуд ва бо сад надомат

ز کار آگه شد و با صد ندامت

Бахуд гуфт аз хаёли бади маломат

بخود گفت از خیال بد ملامت

Биёмад дар бар луқмони сеюм бор

بیامد در بر لقمان سوم بار

Ситади сддрҳм ва шуд озими кор

ستد صددرهم و شد عازم کار

Бахуд гуфт ар барам аз кори худ суд

بخود گفت ار برم از کار خود سود

Саросари воми луқмонро даҳуми зуд

سراسر وام لقمان را دهم زود

Қазоро ёфтӣ суди фаровон

قضا را یافتی سود فراوان

Се сад дарҳами ббрдӣ назд луқмон

سه‌صد درهم ببردی نزد لقمان

Яке бигирифт луқмон ва бадв гуфт

یکی بگرفت لقمان و بدو گفت

Мадаи нақди дурустиро зи кафи муфт

مده نقد درستی را ز کف مفت

Макун каҷи баъд аз ин андешаи рост

مکن کج بعد از این اندیشهٔ راست

Дўсддрҳм ки гум кардӣ бар мост

دوصددرهم که گم کردی بر ماست

Сағири ин дарси ибрат ҳарки хонд

صغیر این درس عبرت هرکه خواند

Аҷабгар баҳр нододан сетанд

عجب گر بهر نادادن ستاند