Дод дарвешӣ аз раҳи тамҳид

داد درویشی از ره تمهید

Сари қулён хешро ба мурӣд

سر قلیان خویش را به مرید

Гуфт аз дӯзах эй накӯи кирдор

گفت از دوزخ ای نکو کردار

Қадре оташ биравӣ он бигзор

قدری آتش بروی آن بگذار

Бигирифту бабрад ва боз оварад

بگِرفت و ببرد و باز آورد

Ақди гавҳари зи дарҷ роз оварад

عقد گوهر ز درج راز آورد

Гуфт дар дӯзах ончӣ гардидам

گفت در دوزخ آنچه گردیدم

Даракоти ҷҳимро дидам

درکات جحیم را دیدم

Оташу ҳизум ва зуғол набӯд

آتش و هیزم و ذغال نبود

Ахгарии баҳр иштиол набӯд

اخگری بهر اشتعال نبود

Ҳечкас оташӣ наме афрӯхт

هیچکس آتشی نمی‌افروخت

зи оташи хеш ҳар касе май сӯхт

ز آتش خویش هر کسی می‌سوخت