эй башар эй ояти кброи ҳақ

ای بشر ای آیت کبرای حق

Оинаи талъати зебои ҳақ

آینهٔ طلعت زیبای حق

эй башар эй моҳасали мумкинот

ای بشر ای ماحصل ممکنات

эй ту гули сари сабади коинот

ای تو گل سر سبد کاینات

эй дар як донаи дарёии дил

ای در یک دانهٔ دریای دل

эй гуҳари гумшуда дар обу гул

ای گهر گمشده در آب و گل

эй фалакӣ аз чаҳ заминӣ шудӣ

ای فلکی از چه زمینی شدی

Шод ба ин хок нишинӣ шуд

شاد به این خاک‌نشینی شد

Аз чаҳ сабаби дидаи з худ дӯхтӣ

از چه سبب دیده ز خود دوختی

Ин ҳамаи ғифлати з ки омухтӣ

این همه غفلت ز که آموختی

Харгаҳ ту бӯда фаротари зи моҳ

خرگه تو بوده فراتر ز ماه

Ҳоли ту чунаст дар ин қаъри чоҳ

حال تو چون است در این قعر چاه

Қавси нузул ту биёмад басар

قوس نزول تو بیامد بسر

Қавс суъӯдат набӯд дар назар

قوس صعودت نبود در نظر

Он фалакии васфи ту бар бод рафт

آن فلکی وصف تو بر باد رفت

Он мулкии хуии ту аз ёд рафт

آن ملکی خوی تو از یاد رفت

Рӯй зи хуй мулкӣ тофтӣ

روی ز خوی ملکی تافتی

Байн ки чаҳ додӣ чаҳ иваз ёфтӣ

بین که چه دادی چه عوض یافتی

Нек назар кун ки зи по то басар

نیک نظر کن که ز پا تا بسر

Чистӣ Эй гашта зи худ бихбр

چیستی ای گشته ز خود بیخبر

Кидӣу тазвирӣу макру ҳиял

کیدی و تزویری و مکر و حیل

Зулмӣу бедодӣу ҷавру дағал

ظلمی و بیدادی و جور و دغل

Ранги ту берангӣ ва он шуд зи чанг

رنگ تو بی‌رنگی و آن شد ز چنگ

Буқаламунро рушдии ранги ранг

بوقلمون را رشدی رنگ رنگ

Аз башарати баҳр чаҳ безорӣаст

از بشرت بهر چه بیزاریست

Фикри ту доими башари озорист

فکر تو دایم بشر آزاریست

Мо валади ҳафт аб ва чор ам

ما ولد هفت اب و چار‌ام

Хешии мо аз чаҳ сабаби гашти гум

خویشی ما از چه سبب گشت گم

эй башари хираи сари худпараст

ای بشر خیره سر خودپرست

Чанд диҳии расми маъаяти зи даст

چند دهی رسم معیت ز دست

То кӣ ва чанд ин баҳам овихтан

تا کی و چند این بهم آویختن

Хӯни бародар ба замини рехтан

خون برادر به زمین ریختن

Чанд вафои пушти сар андохтан

چند وفا پشت سر انداختن

Бо башар ин нарад ҷафо бохтан

با بشر این نرد جفا باختن

Аз башарият чаҳ зиёни дидаи ӣӣ

از بشریت چه زیان دیده‌ئی

Ин сабъяти з чаҳ игзидаҳи ӣӣ

این سبعیت ز چه یگزیده‌ئی

ӣнҳама бо навъи татовул чаро

اینهمه با نوع تطاول چرا

Ғорату яғмоу чаповул чаро

غارت و یغما و چپاول چرا

Онкии гшоӣии бҳлокши ту даст

آنکه گشائی بهلاکش تو دست

Рӯй замини ҳақ ҳаётяш ҳаст

روی زمین حق حیاتیش هست

Ҳамчуи ту ӯ ҳаст аз ин обу хок

همچو تو او هست از این آب و خاک

Аз чаҳ Бамоне ту шавад ӯ ҳалок

از چه بمانی تو شود او هلاک

Ҷои ту тангаст магар дар ҷаҳон

جای تو تنگ است مگر در جهان

ё хӯрд ӯ қисми ту аз обу нон

یا خورد او قسم تو از آب و نان

ё магари он банда хдоӣиш нест

یا مگر آن بنده خدائیش نیست

ё ки амал ҳаст ва ҷзоӣиш нест

یا که عمل هست و جزائیش نیست

эй ки худо дода зибри дастят

ای که خدا داده زبر دستیت

Ҳон накунад пасти абади мастят

هان نکند پست ابد مستیت

То ки зибардастят эй дӯст ҳаст

تا که زبردستیت ای دوست هست

Ба ки тафаққуд кунӣ аз зери даст

به که تفقد کنی از زیر دست

Не ки тавонои шӯйу паҳлавон

نی که توانا شوی و پهلوان

Дар пай озурдан ҳар нотавон

در پی آزردن هر ناتوان

Дар чаман даҳр машав хори бен

در چمن دهر مشو خار بن

Гули шӯ ва дилҳои ҳазин шод кун

گل شو و دلهای حزین شاد کن

Вар будат тешаи фурӯи зани биҷой

ور بودت تیشه فرو زن بجای

Ҷомеъаро хор кун аз пеши пой

جامعه را خار کن از پیش پای

Гар з сағираст вагар аз кабӣр

گر ز صغیر است و گر از کبیر

Ҳар сухани неки бҷон дар пазир

هر سخن نیک بجان در پذیر