эй хати Эронӣ эй холи ҷамоли рӯзгор

ای خطِ ایرانی ای خالِ جمالِ روزگار

Ваа чаҳ зебоӣу ҷонпарвар чу хату холи ёр

وَه چه زیبایی و جان‌پرور چو خطّ و خالِ یار

Ба бае ойӣнаи равшан ки майсозӣ аён

به به ای آیینهٔ روشن که می‌سازی عیان

Аз адӣбони ҷаҳони чеҳри арӯси ибтикор

از ادیبانِ جهان چهرِ عروسِ ابتکار

Ҳофизу саъдӣу Фирдавсӣ , Низомӣ , мавлавӣ

حافظ و سعدی و فردوسی، نظامی، مولوی

Сар ба сар карданд аз файзи ту касби ифтихор

سر به سر کردند از فیضِ تو کسبِ افتخار

эй басои хаттот каз Ямани ту соҳиб шӯҳратанд

ای بسا خَطّاط کز یُمنِ تو صاحب‌شهرتند

Мейрро танҳо ндодстӣ ба олами иштиҳор

میر را تنها ندادستی به عالم اشتهار

Ҳаркии маҳзуз аз сафоӣ туаст алҳақ фориғ аст

هرکه محظوظ از صفای توست الحق فارغ است

Аз тамошои гулистони вази сафои лолаи зор

از تماشای گلستان وز صفای لاله‌زار

Ҳаркиро бино насозӣ дидааш кӯраст кӯр

هرکه را بینا نسازی دیده‌اش کور است کور

Ҳаркиро иззат набахше дар ҷаҳон хораст хор

هرکه را عزّت نبخشی در جهان خوار است خوار

То ту нанамое ҳикоят кас намедонад з кист

تا تو ننمایی حکایت کس نمی‌داند ز کیست

Гар буд кохи муҷаллали вар буд санги мазор

گر بُوَد کاخِ مجلّل ور بُوَد سنگ مزار

Давлати шахсияти мо аз ту бошад мустадом

دولتِ شخصیتِ ما از تو باشد مستدام

Пояи миллияти мо бар ту бошад устувор

پایهٔ ملیتِ ما بر تو باشد استوار

Эътибори малики мое чун туе моро санад

اعتبارِ مُلکِ مایی چون تویی ما را سند

Малики оре бесанад ҳаргиз надорад эътибор

مُلک آری بی‌سند هرگز ندارد اعتبار

Аз асотӣди гиромӣ ва аз ниёкони изом

از اساتید گرامی و از نیاکان عظام

Нест мо эрониёнро аз ту беҳтари ёдгор

نیست ما ایرانیان را از تو بهتر یادگار

Бо ту аз нақши гулу тафреҳ гулшан фориғем

با تو از نقش گل و تفریح گلشن فارغیم

Сафҳаи таърих мо ҳаст аз ту пурнақш ва нигор

صفحهٔ تاریخ ما هست از تو پرنقش و نگار

Ҷайбу домонати зи ғаввосони баҳри маърифат

جیب و دامانت ز غوّاصانِ بحرِ معرفت

Пар буд аз гавҳари рухшанда дар шоҳвор

پر بُوَد از گوهرِ رخشنده دُرِّ شاهوار

Ҳикмату илму камолу рифъату фазлу ҳунар

حکمت و علم و کمال و رفعت و فضل و هنر

Он ба дасти орад ки андарзи туро бандад ба кор

آن به دست آرد که اندرز تو را بندد به کار

Бе ту эй хат кӣ тавонад ошиқи дилдода Эй

بی‌تو ای خط کی تواند عاشق دلداده‌ای

Рози дил дар нома маъшӯқ созад ошкор

راز دل در نامهٔ معشوق سازد آشکار

Кӣ зи ҳол ҳам шаванд огоҳ бе имдоди ту

کی ز حال هم شوند آگاه بی‌امداد تو

Мардум ҳар марзу буму аҳл ҳар шаҳру диёр

مردم هر مرز و بوم و اهل هر شهر و دیار

Баси амонатҳои зии қимат ки бисипоранд халқ

بس‌ امانت‌های ذی‌قیمت که بسپارند خلق

Бар ту чун гирданд аз дунё ба уқбои раҳсипор

بر تو چون گردند از دنیا به عقبی رهسپار

Аз ту бошад дар дўоӣри собити иҷрои умӯр

از تو باشد در دوائر ثابت اجرای امور

Бо ту назми маликро дар даст гирад шаҳриёр

با تو نظم ملک را در دست گیرد شهریار

Бо ту тоҷир аз тиҷорат мешавад ноил ба суд

با تو تاجر از تجارت می‌شود نائل به سود

Бо ту муфтӣ медиҳад фатвои худро интишор

با تو مفتی می‌دهد فتوای خود را انتشار

Хат басӣ бӯдааст дар Эрони валикини ҳасани ту

خط بسی بوده است در ایران ولیکن حُسنِ تو

Ҷумлагиро кард мансӯх ва ту монадӣ барқарор

جملگی را کرد منسوخ و تو ماندی برقرار

Хати дигар низ хоҳад бо тугар паҳлу занад

خطِّ دیگر نیز خواهد با تو گر پهلو زند

Дар бар зебои ?ут зиштасту пасту шармсор

در برِ زیبایی‌ات زشت است و پست و شرمسار

Аз худо хоҳад сағир эй ифтихори бостон

از خدا خواهد صغیر ای افتخار باستان

То буд Эрони биё дар он ту бошӣ пойдор

تا بُوَد ایران بیا در آن تو باشی پایدار