Ки пас аз мулоҳизау истимоъи ашъори сафҳа қабл сурӯдау босФҳон фиристодаанд оқои ҳишмати зодаи яке аз шуъарои номии Ширози фарзанди барӯманди устоди шеъру адаби марҳӯми мирзои абдураҳими мутахаллис ба ҳишмат широзӣаст ки устоди фақиди марҳӯми малики ушшуарои баҳор дар тавсиф ӯ фармӯда :
که پس از ملاحظه و استماع اشعار صفحه قبل سروده و باصفهان فرستادهاند آقای حشمتزاده یکی از شعرای نامی شیراز فرزند برومند استاد شعر و ادب مرحوم میرزا عبدالرحیم متخلص به حشمت شیرازیست که استاد فقید مرحوم ملکالشعرای بهار در توصیف او فرموده:
Ҳаштанд аз он рӯз ки бунёди сухан
هشتند از آن روز که بنیاد سخن
Доданд суханварон басӣ дод сухан
دادند سخنوران بسی داد سخن
Буданд бадӯри хеш ҳар як устод
بودند بدور خویش هر یک استاد
Дар давраи мости ҳишмати устоди сухан
در دورهٔ ماست حشمت استاد سخن
Худ оқои ҳишмати зодаи ҳам дар қасидаи ӣии мигўинд :
خود آقای حشمتزاده هم در قصیدهئی میگویند:
Танҳо набошад аз адабу шеъри фахри ман
تنها نباشد از ادب و شعر فخر من
Ҳам фахр аз падар буд ва ҳам писари маро
هم فخر از پدر بود و هم پسر مرا
Фарзандҳои ман ҳамаи донишвару адиб
فرزندهای من همه دانشور و ادیب
Бӯдааст Авестоади мусаллами падари маро
بوده است اوستاد مسلم پدر مرا
Муаззами ?ла акнӯн ки соли 1342 шамсӣаст шаст ва се сол аз умри шарифашони гузашта ва то ҳол монанди марҳӯми падари ҷузи мадҳи Муҳамаду оли слўоаҳи аллоҳи алайҳими аҷмъини мадҳ касеро насурӯда худояш муваффақ дорад ки алҳақ гӯяндаи ӣии доно ва шоирӣ тавоност
معظم له اکنون که سال ۱۳۴۲ شمسی است شصت و سه سال از عمر شریفشان گذشته و تا حال مانند مرحوم پدر جز مدح محمد و آل صلواهالله علیهم اجمعین مدح کسی را نسروده خدایش موفق دارد که الحق گویندهئی دانا و شاعری تواناست
Ин мухтасари шарҳи ҳолу ашъори зайл бо иҷозаи худашон дар ин девон дарҷ шуд
این مختصر شرح حال و اشعار ذیل با اجازه خودشان در این دیوان درج شد
Сғиро аз адаби имрӯзи фахри асФҳонстӣ
صغیرا از ادب امروز فخر اصفهانستی
Бҷсми Исфаҳон аз илму дониши ҳамчуи ҷонстӣ
بجسم اصفهان از علم و دانش همچو جانستی
Сағирастӣ ту дар ном ва кабӣрастӣ ту дар дониш
صغیر استی تو در نام و کبیر استی تو در دانش
зи баси шиўобёнстии зи баси ширини збонстӣ
ز بس شیوابیانستی ز بس شیرین زبانستی
зи рангу буиу ширинӣ , адибо , шеъри ширинат
ز رنگ و بوی و شیرینی، ادیبا، شعر شیرینت
Барои мардуми Ширози себи асФҳонстӣ
برای مردم شیراز سیب اصفهانستی
Сафоҳон қалб Эронаст ва ту қалби сафоҳонӣ
صفاهان قلب ایرانست و تو قلب صفاهانی
зи баси дониш пажӯҳ ҳастӣ зи баси дилкаши бёнстӣ
ز بس دانش پژوههستی ز بس دلکش بیانستی
« замонӣ » дод аз гулзори табъати навгулии дастам
«زمانی» داد از گلزار طبعت نوگلی دستم
Бигуфт ин гули нишоне зон длороглстонстӣ
بگفت این گل نشانی زان دلاراگلسِتانستی
Зиёрат кардам ва дидам з Широзаст тавсифӣ
زیارت کردم و دیدم ز شیراز است توصیفی
зи табъи нуктаи пардозат ки чун оби рўонстӣ
ز طبع نکته پردازت که چون آب روانستی
зи маҳди саъдӣ ва ҳофиз намӯдӣ васф бе поён
ز مهد سعدی و حافظ نمودی وصف بیپایان
Ки некӯи сирату некӯи сиришт ва нукта донистӣ
که نیکو سیرت و نیکو سرشت و نکته دانستی
Ташаккур мекунам аз шахси ту , эй манбаи дониш
تشکر میکنم از شخص تو، ای منبع دانش
Ки дорулълими моро мадҳи гӯру мадҳи хўонстӣ
که دارالعلم ما را مدح گور و مدح خوانستی
Агар Широз бошад маҳди дониш эй адаб парвар
اگر شیراز باشد مهد دانش ای ادبپرور
Сафоҳони ҳам зи аҳли илми баҳрӣ бе кронстӣ
صفاهان هم ز اهل علم بحری بیکرانستی
Агар Широз бошад ҷойгоҳи саъдӣу ҳофиз
اگر شیراز باشد جایگاه سعدی و حافظ
Сафоҳони ҳам худовандони донишро мконстӣ
صفاهان هم خداوندان دانش را مکانستی
Мақоми Носири хусрав , ҷамоли аддӣни камоли аддӣн
مقام ناصر خسرو، جمالالدین کمالالدین
Ки асФоҳон аз онони соҳиби ному ншонстӣ
که اصفاهان از آنان صاحب نام و نشانستی
Фридолдини зиёу ҷаннатии дигари мусоҳиби дон
فریدالدین ضیاء و جنتی دیگر مصاحبدان
Ки ҳаряк дар фунуни шоирии фахри змонстӣ
که هریک در فنون شاعری فخر زمانستی
Кунам кӯтаҳи суханро зонка дар гулзори асФоҳон
کنم کوته سخن را زانکه در گلزار اصفاهان
Ҳазорон андалебу тӯтии шукри Фшонстӣ
هزاران عندلیب و طوطی شکر فشانستی
Сабо дар Исфаҳон назд сағир аз гуфта Аҳмад
صبا در اصفهان نزد صغیر از گفته احمد
Бабри ин чома каз конӯни дониши армғонстӣ
ببر این چامه کز کانون دانش ارمغانستی