Бскаҳи коҳидаҳи зи бори ғаму андӯҳи танам

بسکه کاهیده ز بار غم و اندوه تنم

Худ чу дар оина байнам нашиносам ки манам

خود چو در آینه بینم نشناسم که منم

Дӯш бо хештанам буд ҳаме гуфту шунӯд

دوش با خویشتنم بود همی گفت و شنود

Ки аҷаб бехабар аз кайфияти хештанам

که عجب بی‌خبر از کیفیت خویشتنم

Гоҳ гуфтам бҷҳон омаданами бҳрчаҳ буд

گاه گفتم بجهان‌ آمدنم بهرچه بود

Ман ки ёқӯби ним аз чаҳ ба байти алҳзнм

من که یعقوب نیم از چه به بیت الحزنم

Гоҳ гуфтам ки кунам суҳбати ёронрои тарк

گاه گفتم که کنم صحبت یارانرا ترک

Булбулами ман з чаҳ рӯи ҳамдами зоғу зағанам

بلبلم من ز چه رو همدم زاغ و زغنم

Гоҳ гуфтам ки зи таҳсил чаҳ шуд ҳосили ман

گاه گفتم که ز تحصیل چه شد حاصل من

Ҷуз ки афсаради равони ҷуз ки бФрсўди танам

جز که افسرد روان جز که بفرسود تنم

Гоҳ гуфтам чаҳ зарураст ҳаётӣ ки дар он

گاه گفتم چه ضرور است حیاطی که در آن

Ман шабу рӯзи дучори ғаму ранҷу мҳнм

من شب و روز دچار غم و رنج و محنم

Маҳбасӣ ёфтам алқсаҳ ҷҳонро гуфтам

محبسی یافتم القصه جهانرا گفتم

Интиҳораст аз ӣнҷои раҳи берун шуданам

انتحار است از اینجا ره بیرون شدنم

Хоби брбўди марои субҳи зи ҷои брҷстм

خواب بربود مرا صبح ز جا برجستم

Муртаиш буд зи андешаи дӯшини баданам

مرتعش بود ز اندیشه دوشین بدنم

Гоҳ гуфтам ки худ аз бом бзир андозам

گاه گفتم که خود از بام بزیر اندازم

Гоҳ гуфтам ки рӯми хеш ба чаҳ дар фиканам

گاه گفتم که روم خویش به چه در فکنم

Оқибат рафтаму саммӣ бкФ оварадам ва буд

عاقبت رفتم و سمی بکف آوردم و بود

Ҳама дар пеши назари мурдану гӯру кафанам

همه در پیش نظر مردن و گور و کفنم

Коғазиро ки дар он мояи навмидӣ буд

کاغذی را که در آن مایهٔ نومیدی بود

Багушӯдам ки бирезам ба мулло дар даҳанам

بگشودم که بریزم به ملا در دهنم

Рӯй он ин намакин шеъри хуши мавлоно

روی آن این نمکین شعر خوش مولانا

Ҷилвагар пеши назари гашт чу дар аданам

جلوه‌گر پیش نظر گشت چو در عدنم

Ман бахуди номдми ӣнҷо ки бахуди бозрўм

من بخود نامدم اینجا که بخود بازروم

Онкӣ оварда марои бози барад дар ватанам

آنکه آورده مرا باز برد در وطنم

Кард ин нуктаи диламро мутаваҷҷеҳи бхдоӣ

کرد این نکته دلم را متوجه بخدای

Сохт аз яъс бомеду раҷои мқтрнм

ساخت از یأس بامید و رجا مقترنم

Мутмаин мешавад албата дил аз ёди худо

مطمئن میشود البته دل از یاد خدا

Баъд аз ин ҷузи зи таваккули бхдо дам назанам

بعد از این جز ز توکل بخدا دم نزنم

Мустамеъ гӯй магӯ беҳудаи гўӣисти сағир

مستمع‌گوی مگو بیهوده‌گوئیست صغیر

Ки ҷузи андарз ва насиҳат набӯд дрсхнм

که جز اندرز و نصیحت نبود درسخنم