Гул чу анӯшервони боз бар афрӯхт чеҳр
گل چو انوشیروان باز برافروخت چهر
Чаман шуд аз равшанӣ чу рои бўзрҷмҳр
چمن شد از روشنی چو رای بوذرجمهر
Муъаддилат изҳор кард гардиши воруни сипеҳр
معدلت اظهار کرد گردش وارون سپهر
Монии қудрати нигошти нақши бадеъии зи меҳр
مانی قدرت نگاشت نقش بدیعی ز مهر
Дар ҳамаи гул кишт шуд тавотури моҳу меҳр
در همه گل کشت شد تواتر ماه و مهر
Баромад аз ҳар шаҷари шукуфаи сайёраи вор
برآمد از هر شجر شکوفه سیاره وار
Ббоғи ғарболи абри лؤлؤтар бихтаҳ
بباغ غربال ابر لؤلؤ تر بیخته
Хоки чамани сари басар ба анбари омехта
خاک چمن سر به سر به عنبر آمیخته
Лола чу ман доғи ҳиҷр бар ҷигар ангехта
لاله چو من داغ هجر بر جگر انگیخته
Магар ки пайванди он зи ёри бгсихтаҳ
مگر که پیوند آن ز یار بگسیخته
Боди сабо аз хутан агар на бигурехта
باد صبا از ختن اگر نه بگریخته
Аз чаҳ сабаб бар машоми мшги намояди нисор
از چه سبب بر مشام مشگ نماید نثار
Гули зи дурахшндагии Сироҷ ва ҳоҷ шуд
گل ز درخشندگی سراج و هاج شد
Зоғи ъзи азил вааш аз чаман ихроҷ шуд
زاغ عزازیلوش از چمن اخراج شد
Шохи санавбари зи нави маскан дроҷ шуд
شاخ صنوبر ز نو مسکن دراج شد
Сор ано алҳақ занон бар сар ҳар коҷ шуд
سار اناالحق زنان بر سر هر کاج شد
Бози магари осмон ба фикр ҳаллоҷ шуд
باز مگر آسمان به فکر حلاج شد
Дубораи Мансурро магар макон шуд бидор
دوباره منصور را مگر مکان شد به دار
Тарки ман эй мар маро надода аз коми ком
ترک من ای مر مرا نداده از کام کام
Ваии алиф қоматам карда зи оломи лоам
وی الف قامتم کرده ز آلام لام
Набарда аз ман магари буқати дашноми ном
نبرده از من مگر به وقت دشنام نام
Фиканда аз гесувони маро бар андоми дом
فکنده از گیسوان مرا بر اندام دام
Мурғ дилам кардае хуш эй длороми ром
مرغ دلم کردهای خوش ای دلارام رام
Рабӯдаи ӣии дили з ман гашта бо ғёри ёр
ربودهای دل ز من گشته با غیار یار
Биё ки зад лолаи сар дар чаман аз моءи втин
بیا که زد لاله سر در چمن از ماء وطین
Шуд зи шақоӣқи дмни ршги биҳишти барин
شد ز شقایق دمن رشگ بهشت برین
Рӯҳи Фзои миўзд бар лаби моءи муайян
روح فزا میوزد بر لب ماء معین
Насими гоҳ аз ясори шамеми гоҳ аз ямин
نسیم گاه از یسار شمیم گاه از یمین
Бкбку булбули магари шодӣ ва ғам шуд қарин
به کبک و بلبل مگر شادی و غم شد قرین
Кон хандад қоаҳи қоаҳ вена нолад зори зор
کان خندد قاه قاه وین نالد زار زار
БФрўдини бӯстон чун Ирам обод шуд
به فرودین بوستان چون ارم آباد شد
Ба ардии атфоли боғ аз раҳм озод шуд
به اردی اطفال باغ از رحم آزاد شد
Пас улфати доягони аёни з хурдод шуд
پس الفت دایگان عیان ز خرداد شد
Гуҳи амри иршодашон ба тир ва мурдод шуд
گه امر ارشادشان به تیر و مرداد شد
Гоҳи бхўршиду абри гуҳи Бама ва бод шуд
گاه به خورشید و ابر گه به مه و باد شد
То ҳамаро парваред қудрати парвардгор
تا همه را پرورید قدرت پروردگار
Баъди зи марди ббоғи сим ва зар оварад шох
بعد زمرد به باغ سیم و زر آورد شاخ
Сим ва зар омад падед ё гуҳар оварад шох
سیم و زر آمد پدید یا گهر آورد شاخ
Гуҳари намӯдори гашт ё самар оварад шох
گهر نمودار گشت یا ثمر آورد شاخ
Самар падедор шуд ё шукр оварад шох
ثمر پدیدار شد یا شکر آورد شاخ
Рози ниҳон ҳарчӣ дошт дар назар оварад шох
راز نهان هرچه داشت در نظر آورد شاخ
Балӣ надорад ниҳони роз касе рӯзгор
بلی ندارد نهان راز کسی روزگار
Дарахти норанҷи боз ббоғ оварда бар
درخت نارنج باز به باغ آورده بر
Вази паии тороҷи дил ҷилва кунад дарназар
وز پی تاراج دل جلوه کند در نظر
ё пай чзб кулем гашта фурӯзони шаҷар
یا پی چذب کلیم گشته فروزان شجر
ё на кулемасту дасти з ҷайб карда бадар
یا نه کلیم است و دست ز جیب کرده به در
ё ки забарҷад фуруш дорад гўӣии зи зар
یا که زبرجد فروش دارد گوئی ز زر
ё караи офтоб сар зада аз кӯҳсор
یا کره آفتاب سر زده از کوهسار
Лимуи гўӣии яке ҳуққаи пар аз шукр аст
لیمو گوئی یکی حقه پر از شکر است
Ранги вайу таъми вай ҳар ду шигифт овар аст
رنگ وی و طعم وی هر دو شگفتآور است
Кони чўрхи ошиқони зи ҳиҷри ёр асФр аст
کان چو رخ عاشقان ز هجر یار اصفر است
Вена чу лаби дилбарони дилкаш ва ҷонпрўр аст
وین چو لب دلبران دلکش و جانپرور است
Бъошқӣ монад ин конҳмаҳи худ дилбар аст
به عاشقی ماند این کان همه خود دلبر است
Яъне аз худ тиҳӣаст лек параст аз нигор
یعنی از خود تهی است لیک پر است از نگار
Себ намӯда аёни чеҳра чун офтоб
سیب نموده عیان چهره چون آفتاب
ё ки арӯсии з рух фиканда иксўи ниқоб
یا که عروسی ز رخ فکنده یکسو نقاب
Ғурури ҳасанаши ҳаме манъ кунад аз ҳиҷоб
غرور حسنش همی منع کند از حجاب
ё на ки домоди рости кафи булӯрӣни хизоб
یا نه که داماد راست کف بلورین خضاب
Фитода ё ошиқии зи пои баҳоли хароб
فتاده یا عاشقی ز پا به حال خراب
Гирифта ӯро бабри дилбари гулгуни изор
گرفته او را به بر دلبر گلگون عذار
Токи куҳани соли байн чаҳ хуши ҷавони омада
تاک کهن سال بین چه خوش جوان آمده
Хӯшаи ангури ваии вақти равони омада
خوشه انگور وی وقت روان آمده
Токаст ангур аз он бози аёни омада
تاک است انگور از آن باز عیان آمده
ё на ки парвини падед дар осмони омада
یا نه که پروین پدید در آسمان آمده
ё на ки саҳбои фуруш ба бӯстони омада
یا نه که صهبا فروش به بوستان آمده
Венаи бкФши шишаҳост пурз май хушгувор
وین به کَفَش شیشههاست پر ز مِیِ خوشگوار
Муддатии амрўди чашм ба сайр бустон гушӯд
مدتی امرود چشم به سیر بستان گشود
Ҳол Фўокаҳ бидиду сафи латоифи шунӯд
حال فواکه بدید وصف لطایف شنود
Пухта шуд ва аз ҳамаи гӯии нкўӣии рабӯд
پخته شد و از همه گوی نکوئی ربود
Рӯзи бурузаши ҳамеи лутф ва ҳаловат фузуд
روز به روزش همی لطف و حلاوت فزود
То ки бшаҳи миваи ?гиии замонаи вайро ситуд
تا که به شهمیوگی زمانه وی را ستود
Нисбати шоҳӣ варо монад баноми устувор
نسبت شاهی ورا ماند به نام استوار
Гӯйии устоди сунъи сохтаи андари чаман
گویی استاد صنع ساخته اندر چمن
Гунбадӣ аз ба вале зард чу рухсори ман
گنبدی از به ولی زرد چو رخسار من
Роиҳа он занад таъна ба мшги хутан
رایحه آن زند طعنه به مشگ ختن
зи аҳли ҳабаш чанд тани гирифта дар ваии ватан
ز اهل حبش چند تن گرفته در وی وطن
ё ки бкўаҳ андаранд фирқаӣ аз аҳриман
یا که به کوه اندرند فرقهای از اهرمن
ё на биравам омадааст қофилаи Зангбор
یا نه به روم آمده است قافله زنگبار
Турфаи бноӣии аёни зи сунъи меъмори байн
طرفه بنائی عیان ز صنع معمار بین
Хуҷастаи шаҳрии зи нор бар сари ашҷори байн
خجسته شهری ز نار بر سر اشجار بین
Бшиўаҳи шаҳри лути варои нигунсори байн
به شیوه شهر لوط ورا نگونسار بین
Даккаи марҷони фуруши ҷумлаи бозори байн
دکه مرجان فروش جمله بازار بین
Ба давр ҳар даккааш зи нуқраи девори байн
به دور هر دکهاش ز نقره دیوار بین
Вази зари аҳмари негроиро бурҷу ҳисор
وز زر احمر نگر وی را برج و حصار
Ин ҳама коед падеди зи ғайби нақши аҷаб
این همه کاید پدید ز غیب نقش عجب
Доне дар рӯзгор кист бидонҳо сабаб
دانی در روزگار کیست بدانها سبب
Соҳиби асру замони воситаи халқу раб
صاحب عصر و زمان واسطه خلق و رب
Ёру муайяни фарқи пушту паноҳи шуъаб
یار و معین فرق پشت و پناه شعب
Шбли алӣ вале сибти расӯли араб
شبل علی ولی سبط رسول عرب
Сари худои аҳади хотами ҳашт ва чаҳор
سر خدای احد خاتم هشت و چهار
Онкӣ нагардад фалаки ҷуз ки бФрмон ӯ
آنکه نگردد فلک جز که به فرمان او
Моҳ кунад касби нур аз рухи рахшон ӯ
ماه کند کسب نور از رخ رخشان او
Ҳаст Уториди яке Тифли дабистон ӯ
هست عطارد یکی طفل دبستان او
Дар ду ҷаҳон бар мадори дасти зи домон ӯ
در دو جهان برمدار دست ز دامان او
Ҳарчӣ ки хоҳӣ бихоҳ аз дар эҳсон ӯ
هرچه که خواهی بخواه از در احسان او
Ки дар ду олам буд бадаст ӯ ихтиёр
که در دو عالم بود به دست او اختیار
эй шаҳи дунёу дайн эй халафи Бутуроб
ای شه دنیا و دین ای خلف بوتراب
Гарчи ниҳон кардаӣ рӯй ба пушти ҳиҷоб
گرچه نهان کردهای روی به پشت حجاب
Лек з лутф тавонад халқи ҷаҳони комёб
لیک ز لطف تواند خلق جهان کامیاب
Чунонкӣ аз пушти абр файз диҳад офтоб
چنانکه از پشت ابر فیض دهد آفتاب
Сағири маддоҳи тест эй шаҳи молики рқоб
صغیر مداح تست ای شه مالک رقاب
Ҷуз ба ту дар ншأтин набошад умедвор
جز به تو در نشأتین نباشد امیدوار