Соқиои хез ки ҳангоми нишот ва тарабаст

ساقیا خیز که هنگام نشاط و طربست

Хоссаи имрӯз ки худ айшу тарабро сабабаст

خاصه امروز که خود عیش و طرب را سببست

Фориғ аз айш дар аинрўз нишастан аҷабаст

فارغ از عیش در اینروز نشستن عجبست

Ҳар куҷои ошиқи зористи халос аз тъбст

هر کجا عاشق زاریست خلاص از تعبست

Чаман аз лутф худо гашта чу масҷиди маъбад

چمن از لطف خدا گشته چو مسجد معبد

Бастаи сафҳо блби ҷӯи зи раёҳини биҳд

بسته صفها بلب جو ز ریاحین بیحد

Ба қиём ва ба рукӯъанд бадаргоҳи аҳад

به قیام و به رکوعند بدرگاه احد

Гули сршохи баромад чу ба минбари Аҳмад

گل سرشاخ برآمد چو به منبر احمد

Ғунча багушӯда даҳан аз дами бодсҳрӣ

غنچه بگشوده دهن از دم بادسحری

Лолаи афрӯхта бо он ҳамаи хунини ҷгарӣ

لاله افروخته با آن همه خونین جگری

Сунбули овехтаи гесуии худ аз бихбрӣ

سنبل آویخته گیسوی خود از بیخبری

Наргиси афкандаи бадви чашм ба назора гарӣ

نرگس افکنده بدو چشم به نظاره‌گری

эй мғнӣ машав аз нағмаи зобули дмсоз

ای مغنی مشو از نغمه زابل دمساز

Макун оҳнки Ироқ ва бигузар аз Шаҳноз

مکن آهنک عراق و بگذر از شهناز

На бизан нағмаи тарк ва на нишеб ва на фароз

نه بزن نغمه ترک و نه نشیب و نه فراز

Шӯр дар на фалак андоз боҳнги ҳиҷоз

شور در نه فلک انداز بآهنگ حجاز

Бории аисоқии маҷлиси з чаҳ дории икроҳ

باری ایساقی مجلس ز چه داری اکراه

Нестигар ту аз ин иди мубораки огоҳ

نیستی گر تو از این عید مبارک آگاه

намебидиҳ бӯса ато кун башикан тарафи кулоҳ

می‌بده بوسه عطا کن بشکن طرف کلاه

То бигӯям бтўи ?имаа чаҳ идаст ва чаҳ моҳ

تا بگویم بتو ایماه چه عید است و چه ماه

Каъбаи зодӣ ки буд боргаҳ ӯ ба Наҷаф

کعبه زادی که بود بارگه او به نجف

Қудсён бар дар қадараш чу ғуломон зада саф

قدسیان بر در قدرش چو غلامان زده صف

Ваа чаҳ мавлуд ки пуркарда ҷҳонрои зи шааф

وه چه مولود که پرکرده جهانرا ز شعف

Ваа чаҳ мавлуд ки аз мартабату ҷоҳу шараф

وه چه مولود که از مرتبت و جاه و شرف

Чун худо хост кунад хилқати навъи башарӣ

چون خدا خواست کند خلقت نوع بشری

Қудрат хеш кунад ҷилвагар ҳар назарӣ

قدرت خویش کند جلوه‌گر هر نظری

Кард хилқати зи туроби он бшронрои падарӣ

کرد خلقت ز تراب آن بشرانرا پدری

Вонгаҳ аз он падари имрӯзи ъёншди писарӣ

وانگه از آن پدر امروز عیانشد پسری

Мустафои шамъи ҳақиқати ълиши нури ҷлӣ

مصطفی شمع حقیقت علیش نور جلی

Базмро равшанӣ аз шуъла шамъаст вале

بزم را روشنی از شعلهٔ شمع است ولی

Мабарӣ занн ки буд қадари набӣ кам з вале

مبری ظن که بود قدر نبی کم ز ولی

Ғараз онаст ки хунрезии шамшери алӣ

غرض آنست که خونریزی شمشیر علی

То абад буд яқини сари бгрибони ҷбрил

تا ابد بود یقین سر بگریبان جبریل

Гар набӯдяш алии рӯзи азали перу далел

گر نبودیش علی روز ازل پیر و دلیل

Набӯд зотш агар зоти худованди ҷалил

نبود ذاتش اگر ذات خداوند جلیل

Каъба бо онкӣ буд хонаи ҳақи тарҳи халил

کعبه با آنکه بود خانه حق طرح خلیل

Бе таваллои алӣ барг наравед зи шаҷар

بی‌ تولای علی برگ نروید ز شجر

Нест бе ҳукми алии сӯъи қазои ҳасани қадар

نیست بی‌حکم علی سوء قضا حسن قدر

Муддатии ҷои набӣ бар дгарон буд мақар

مدتی جای نبی بر دگران بود مقر

То шавад қадари алии фош бар аҳли назар

تا شود قدر علی فاش بر اهل نظر

Онкӣ нӯшед зи миноӣ дигар паймона

آنکه نوشید ز مینای دگر پیمانه

Ёр ағёр шуд ва шуд зи алии бегона

یار اغیار شد و شد ز علی بیگانه

Каъбаро дод з каф рафт сӯии бтхонаҳ

کعبه را داد ز کف رفت سوی بتخانه

Чаҳ аҷабгар зи сабки ақлии худ девона

چه عجب گر ز سبک عقلی خود دیوانه

ё алӣ эй зи вуҷӯди ту бпои арзу само

یا علی ای ز وجود تو بپا ارض و سما

Ҷли шأнки зи ту осори худоӣ ба мулло

جل شأنک ز تو آثار خدایی به ملا

Аҷабӣ нест насирӣ агарат хонд худо

عجبی نیست نصیری اگرت خواند خدا

Балки мункир шудани фирқа бешарму ҳаё

بلکه منکر شدن فرقه بی‌شرم و حیا

Чунки дар каъбаи намоёни з ту гардид ҷамол

چونکه در کعبه نمایان ز تو گردید جمال

Омад аз пардаи буруни сари худои мутаъол

آمد از پرده برون سر خدای متعال

Бе влои ту наҷоти ҳама кас ҳаст маҳол

بی‌ولای تو نجات همه کس هست محال

Хунаки он кас ки шавад лутфи тўоши шомили ҳол

خنک آن کس که شود لطف تواش شامل حال

ё алии клби паноҳандаи бкўии ту сағир

یا علی کلب پناهنده بکوی تو صغیر

Нест ғайр аз ту умедаш ба сағир ва ба кабӣр

نیست غیر از تو امیدش به صغیر و به کبیر

Гарчи худ беҳтар аз ӯ огоҳӣ ӯ рози замир

گرچه خود بهتر از او آگاهی او راز ضمیر

Лек дардӣ будаш кон набӯд чора пазир

لیک دردی بودش کان نبود چاره‌پذیر