Соқиои хез дар ин иди мубораки мақдам

ساقیا خیز در این عید مبارک مقدم

Ҷамъи асбоби тараби соз ки шуд ҷамъи баҳам

جمع اسباب طرب‌ساز که شد جمع بهم

Муваллиди Меҳдӣу одинау наврӯзи аҷам

مولد مهدی و آدینه و نوروز عجم

То дар ин рӯзи мабодои раҳ дил ҷӯяд ғам

تا در این روز مبادا ره دل جوید غم

Бода боист ҳаме хӯрду ҷуз ин нест салоҳ

باده بایست همی خورد و جز این نیست صلاح

Буи васл ояд аз ин иди ҳумоюни бмшом

بوی وصل آید از این عید همایون بمشام

Оварад боди сабо аз бар дилдори паём

آورد باد صبا از بر دلدار پیام

Баҳри мелоди хдиўӣ ки ба ҳастӣаст қавом

بهر میلاد خدیوی که به هستی است قوام

Ҳама дар ваҷд ва сарваранд чу арвоҳи аҷсом

همه در وجد و سرورند چو ارواح اجسام

Ҳама дар айш ва нишотанд чу аҷсоми арвоҳ

همه در عیش و نشاطند چو اجسام ارواح

Бо тараб давр занад гунбади даввори имрӯз

با طرب دور زند گنبد دوار امروز

Нури ҳақи ҷилва гараст аз дару девори имрӯз

نور حق جلوه‌گر است از در و دیوار امروز

Дару девор шудаи матлаъи анвори имрӯз

در و دیوار شده مطلع انوار امروز

Ки зи мшкўаҳ ҳудо гашта падедори имрӯз

که ز مشکوه هدی گشته پدیدار امروز

Хуш ба злмткдаҳи даҳри фурӯзони мисбоҳ

خوش به ظلمتکده دهر فروزان مصباح

Соқӣ акнӯн ки шудаи даҳри куҳансоли ҷавон

ساقی اکنون که شده دهر کهنسال جوان

Аз май куҳнаи марои хезу намои тозаи равон

از می‌کهنه مرا خیز و نما تازه روان

Чанд боист шудани ҳамсари ғами рӯзу шубон

چند بایست شدن همسر غم روز و شبان

Дар чунин рӯз ки нодида чу он золи ҷаҳон

در چنین روز که نادیده چو آن زال جهان

эй писари духти разми зуд даровар ба никоҳ

ای پسر دخت رزم زود در آور به نکاح

Хоҷа донист чунин рӯз аён хоҳад шуд

خواجه دانست چنین روز عیان خواهد شد

Зин сабаб гуфт накӯи ҳол ҷаҳон хоҳад шуд

زین سبب گفت نکو حال جهان خواهد شد

Нафаси боди сабо мшг фишон хоҳад шуд

نفس باد صبا مشگ فشان خواهد شد

Олами пер дигар бора ҷавон хоҳад шуд

عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

Нак ҷавон гашта ҷаҳон машк фишон гашта рёҳ

نک جوان گشته جهان مشک فشان گشته ریاح

Боғи хандон шуда чун халқи хуши хатми русул

باغ خندان شده چون خلق خوش ختم رسل

Бар сари шох бар афрӯхта ҳар сӯи рухи гул

بر سر شاخ بر افروخته هر سو رخ گل

Чун гуҳи разми рухи яккаи савори длдл

چون گه رزم رخ یکه سوار دلدل

То магари ғунча гул хандад ва бинад булбул

تا مگر غنچهٔ گل خندد و بیند بلبل

Пеши он омада дар нолау аҷзу алҳоҳ

پیش آن آمده در ناله و عجز و الحاح

Шояд аинсон ки з ҳақ шуд дар раҳмати мафтӯҳ

شاید اینسان که ز حق شد در رحمت مفتوح

Бишиканади ту ба агар бода гусораст насӯҳ

بشکند تو به اگر باده گسار است نصوح

Соқӣ эй қӯти дили тоқати тани роҳати рӯҳ

ساقی ای قوت دل طاقت تن راحت روح

То гшоӣии зи карам бар рухи мо боби футуҳ

تا گشائی ز کرم بر رخ ما باب فتوح

намебидиҳ зи анкаҳи баҳри боб буд май фаттоҳ

می‌ بده ز انکه بهر باب بود می‌فتاح

Марҳабои субҳи шаби нимаи шаъбон ки Масеҳ

مرحبا صبح شب نیمه شعبان که مسیح

Мекунад аз дами ҷони бахши латифаши тафреҳ

میکند از دم جان بخش لطیفش تفریح

Матлаъи алФҷр бар ин субҳ шуд аз ҳақи тасреҳ

مطلع الفجر بر این صبح شد از حق تصریح

Манзалати байн ки туфайласт бад-ӣни субҳи сбиҳ

منزلت بین که طفیل است بدین صبح صبیح

Ҳар сабоҳӣ ки мсои гашту мсоӣӣ ки сабоҳ

هر صباحی که مسا گشت و مسائی که صباح

Шуд дар ин субҳ чу хуршеди падедор аз ғайб

شد در این صبح چو خورشید پدیدار از غیب

Айби пӯши ҳамаи он мазҳари пок аз ҳамаи айб

عیب‌پوش همه آن مظهر پاک از همه عیب

Вориси Аҳмаду Мӯсоу масеҳоу Шуайб

وارث احمد و موسی و مسیحا و شعیب

Ҳаҷаи асри имомӣ ки буд ӯ бе риб

حجه عصر امامی که بود او بی‌ریب

Аинзмони заврақи дайнро бҳқиқти млоҳ

اینزمان زورق دین را بحقیقت ملاح

Мазҳари қудрати ҳақи сибти расӯли ду саро

مظهر قدرت حق سبط رسول دو سرا

Нахли тавҳиди гули боғи алӣу Заҳро

نخل توحید گل باغ علی و زهرا

Ҳодии водии дайни воситаи халқу худо

هادی وادی دین واسطه خلق و خدا

Довари куну макони онкии бФрдои ҷазо

داور کون و مکان آنکه بفردای جزا

Буд аз дӯзаху фирдавси бадасташи мифтоҳ

بود از دوزخ و فردوس بدستش مفتاح

Андари ин аср ки бозор дағал ёфт ривоҷ

اندر این عصر که بازار دغل یافت رواج

Гашти рӯзи ҳамаи халқи ҷаҳон чун шаби доҷ

گشت روز همه خلق جهان چون شب داج

Натавон кард тағофули зи Сироҷу ҳоҷ

نتوان کرد تغافل ز سراج و هاج

Яъне ин давр ки дарёӣ бало шуд маввоҷ

یعنی این دور که دریای بلا شد مواج

Бояд оварад зи ҷон рӯй бидон фалаки фалоҳ

باید آورد ز جان روی بدان فلک فلاح

Халқро ҳеҷ басар нест ҷузи андешаи зулм

خلق را هیچ‌ بسر نیست جز اندیشه ظلم

Ҳама шеранд вале ҳайф ки дар бешаи зулм

همه شیرند ولی حیف که در بیشه ظلم

Коргари омада бар решаи ҷони тешаи зулм

کارگر آمده بر ریشه جان تیشه ظلم

Магар ӯ ояд ва аз адл кунад решаи зулм

مگر او آید و از عدل کند ریشه ظلم

Варна ифсод замона напазирад ислоҳ

ورنه افساد زمانه نپذیرد اصلاح

Хунаки Андам ки шавад он бшриъти Носир

خنک آندم که شود آن بشریعت ناصر

Аз пас абр чу хуршеди дурахшони зоҳир

از پس ابر چو خورشید درخشان ظاهر

Олимиро кунад аз лавси мухолифи тоҳир

عالمی را کند از لوث مخالف طاهر

Гардад аҳкоми илоҳии бдрстии содир

گردد احکام الهی بدرستی صادر

Аз ҷанобаши зи ҳарому зи ҳалолу зи мубоҳ

از جنابش ز حرام و ز حلال و ز مباح

Хсрўо эй бадали аҳли ҷаҳони муҳаррами роз

خسروا ای بدل اهل جهان محرم راز

Ваии бадаргоҳи ту аз шоҳу гадо рӯй ниёз

وی بدرگاه تو از شاه و گدا روی نیاز

Мо ҳамаи банда ва ту Подшаҳи бандаи навоз

ما همه بنده و تو پادشه بنده نواز

Чашми умед сағираст бадаргоҳи ту боз

چشم امید صغیر است بدرگاه تو باز

Ки ба мамдуҳ буд чашми умеди маддоҳ

که به ممدوح بود چشم امید مداح