Аён шуд чу хуршеди зини сабзи торам

عیان شد چو خورشید زین سبز طارم

Мунаввар шуд аз талъаташи чашми олам

منور شد از طلعتش چشم عالم

Сипеҳр аз рух меҳр шуд Мӯсавии яд

سپهر از رخ مهر شد موسوی ید

Ҳаво аз дам субҳ шуд исавии дам

هوا از دم صبح شد عیسوی دم

Замин шуд ба дебои рӯмии мулаббас

زمین شد به دیبای رومی ملبس

Фалак шуд ба дастори заррини муъаммам

فلک شد به دستار زرین معمم

Кафи Мӯсо аз базми исо аён шуд

کف موسی از بزم عیسی عیان شد

Ваё рӯй исои здомони Марям

ویا روی عیسی زدامان مریم

Канори уфуқ аз шафақ ончунон шуд

کنار افق از شفق آنچنان شد

Ки паҳлавии Суҳроб аз захми рустам

که پهلوی سهراب از زخم رستم

Згитӣ ҳазимат гузид аҳриман чун

زگیتی هزیمت گزید اهرمن چون

зи дасти сулаймони аёни гашти хотам

ز دست سلیمان عیان گشت خاتم

Ваёи рояти Кова аз самти ховар

ویا رایت کاوه از سمت خاور

Паии дафъ заҳҳок бинмуд парчам

پی دفع ضحاک بنمود پرچم

Шуд аз тахт ҳар мзъёни тоҷи хусрав

شد از تخت هر مزعیان تاج خسرو

Ба базми Фаридуни равони соғари ҷам

به بزم فریدون روان ساغر جم

Ман аз даври ин соқии заҳри паймо

من از دور این ساقی زهر پیما

Ба соғар май ъшртми талх чун сам

به ساغر می عشرتم تلخ چون سم

На ҷузи ранҷу меҳнати рафиқу мусоҳиб

نه جز رنج و محنت رفیق و مصاحب

На ҷузи оҳу афғони ҳам оғӯшу ҳамдам

نه جز آه و افغان هم آغوش و همدم

Бурун рафтам аз кулба ӣ худ ки шояд

برون رفتم از کلبه ی خود که شاید

Замонӣ биё соядам хотир аз ғам

زمانی بیا سایدم خاطر از غم

Дилам буд ҷӯёии фархундаи ҷоӣӣ

دلم بود جویای فرخنده جائی

Казон шояд ин ҳузн афзӯн шавад кам

کزان شاید این حزن افزون شود کم

Фитодам гузари ногуҳ аз бахти маймун

فتادم گذر ناگه از بخت میمون

Ба боғи хдиўи замони хони аъзам

به باغ خدیو زمان خان اعظم

Ба боғӣ ки шуд давлати ободи номаш

به باغی که شد دولت آباد نامش

Чу аз давлат ӯ шуд ободу хуррам

چو از دولت او شد آباد و خرم

Ба боғӣ ки гўӣӣ буд ҳар ниҳолаш

به باغی که گوئی بود هر نهالش

Нишотии мусаввири ҳаётии муҷассам

نشاطی مصور حیاتی مجسم

Фазояши зари нигини шақоӣқи млўн

فضایش زر نگین شقایق ملون

Заминаш ба симини ҷадовили муаллим

زمینش به سیمین جداول معلم

Ниҳолаш ба азҳор аз ҳар мтрз

نهالش به ازهار از هر مطرز

Фазояш ба авроқи ахзари мхим

فضایش به اوراق اخضر مخیم

Ба зинат чу гардун ба рифъат чу кайвон

به زینت چو گردون به رفعت چو کیوان

Ба софӣ чу кавсар ба покӣ чу замзам

به صافی چو کوثر به پاکی چو زمزم

Бар ин мукаддари нуҷуми мунаввар

بر این مکدر نجوم منور

Бар он муҳақари сипеҳри муаззам

بر آن محقر سپهر معظم

Дарозҳо райни накҳати умри мзмр

درازها راین نکهت عمر مضمر

Дар осори он лиззати рӯҳи мдғм

در آثار آن لذت روح مدغم

Чу хуй бар гули оризи лолаи рӯйон

چو خوی بر گل عارض لاله رویان

Ҳавояш бар оризи лолаи шабнам

هوایش بر عارض لاله شبنم

Ҳамоно паии захми тири ҳаводис

همانا پی زخم تیر حوادث

Дар об ва гул ӯст таъсири марҳам

در آب و گل اوست تأثیر مرهم

Гар он боғи фирдавс монанд дидӣ

گر آن باغ فردوس مانند دیدی

Шудӣ номи фирдавс аз ёди одам

شدی نام فردوس از یاد آدم

Зулолаш ки бошад мусаффоу равшан

زلالش که باشد مصفا و روشن

Ҳавояш ки омад фараҳи з ӯ хуррам

هوایش که آمد فرح ز او خرم

Яке ғайрати дасти мўсои умрон

یکی غیرت دست موسای عمران

Яке рашки анфоси ъисои Марям

یکی رشک انفاس عیسای مریم

Задойад ?иламро ҳавояши паёпай

زداید الم را هوایش پیاپی

Фазояд тарабро фазояши дамодам

فزاید طرب را فضایش دمادم

зи дили ғам чу лутфи амири Музаффар

ز دل غم چو لطف امیر مظفر

Ба тани ҷон чу халқи хдиўи макрам

به تن جان چو خلق خدیو مکرم

Сипеҳри ҷалолати Муҳамади тақии хон

سپهر جلالت محمد تقی خان

Ки омад ҷалолаши фалакро мусаллам

که آمد جلالش فلک را مسلم

Фалак дар гуҳии адлпарвар ки доим

فلک در گهی عدل پرور که دایم

Баради рашк аз даргааши чархи аъзам

برد رشک از درگهش چرخ اعظم

Қадари қудратии осмони қадари комд

قدر قدرتی آسمان قدر کآمد

Қадари тобеъи ҳукм ӯ осмони ҳам

قدر تابع حکم او آسمان هم

Ҳамаш қадари олии спҳристи аъло

همش قدر عالی سپهریست اعلا

Ҳамаш амри ҷории қзоӣисти мубрам

همش امر جاری قضائیست مبرم

Ҳам аз зеҳни софии заҳри орифи аърФ

هم از ذهن صافی زهر عارف اعرف

Ҳам аз илми вофеи заҳри олами аълам

هم از علم وافی زهر عالم اعلم

Ба пеш замираш набошад ба гетӣ

به پیش ضمیرش نباشد به گیتی

Яке рамзи махфии яке рози мубҳам

یکی رمز مخفی یکی راز مبهم

Қадарро на рамзӣ ки ӯ нест воқиф

قدر را نه رمزی که او نیست واقف

Қазоро на розӣ ки ӯ нест муҳаррам

قضا را نه رازی که او نیست محرم

зи баҳри дилу дили баҳри нолон

ز بحر دل و دل بحر نالان

Зобри кафши дида ӣ абри пурнам

زابر کفش دیده ی ابر پرنم

Паии дафъи аъдоаши заҳри аҷал ро

پی دفع اعداش زهر اجل را

Қазо карда бо оби шамшери аўзм

قضا کرده با آب شمشیر اوضم

Аё сари фарози фалаки ҷоҳи комд

ایا سر فراز فلک جاه کآمد

Ба таъзими ҷоҳи ту пушти фалаки хам

به تعظیم جاه تو پشت فلک خم

Зуҳӯрати мؤхру лекин ба ртбт

ظهورت مؤخر و لیکن به رتبت

Вуҷӯдат дар эҷоди ашёи мақдам

وجودت در ایجاد اشیا مقدم

Китоби адолат ба хати ту муъарраб

کتاب عدالت به خط تو معرب

Ҳуруфи ҷалолати зклки ту мӯъҷам

حروف جلالت زکلک تو معجم

Фалак бо ҷанобати яке сақфи асфал

فلک با جنابت یکی سقف اسفل

Қамар бо замирати яке ҷурми мзлм

قمر با ضمیرت یکی جرم مظلم

Мунаввар набӯд ин чунин дида ӣ хур

منور نبود این چنین دیده ی خور

Мкҳл набӯдатгар аз хоки мақдам

مکحل نبودت گر از خاک مقدم

Биҷузи саъйу кӯшиши фалакро чаҳ ёро

بجز سعی و کوشش فلک را چه یارا

Ба амре ки раъй ту гардад мусаммам

به امری که رأی تو گردد مصمم

Бар меҳри раъйат ки Меҳрӣаст тобон

بر مهر رأیت که مهریست تابان

Бар баҳри табъат ки баҳрӣаст муаззам

بر بحر طبعت که بحریست معظم

Буд орӣ аз нури меҳр аз зиأмаҳ

بود عاری از نور مهر از ضیأمه

Буд холӣ аз лаъли кон аз гуҳарем

بود خالی از لعل کان از گهریم

з пост ки маҳфӯз аз он мондаи гетӣ

ز پاست که محفوظ از آن مانده گیتی

Зъдлт ки маъмур аз он гашта олам

زعدلت که معمور از آن گشته عالم

Кунад хўобгаҳи съўаҳ дар чанги шоҳин

کند خوابگه صعوه در چنگ شاهین

Кунад ҷойгаҳи барра дар коми зиғм

کند جایگه بره در کام ضیغم

зи андеша ӣ шаҳна ӣ эҳтисобат

ز اندیشه ی شحنه ی احتسابت

Шавад айши Зуҳраи мубаддил ба мотам

شود عیش زهره مبدل به ماتم

( сҳобо ) чисони дам тавон зад змдҳӣ

(سحابا) چسان دم توان زد زمدحی

Каш аз зикри як шама шуд ақли мулзам

کش از ذکر یک شمه شد عقل ملزم

Кунун бар дуо кӯш каз зикри мадҳаш

کنون بر دعا کوش کز ذکر مدحش

Баён гашта оҷиз забон гашта абкм

بیان گشته عاجز زبان گشته ابکم

Ҳаме то наёбанд ҳаргиз ба гетӣ

همی تا نیابند هرگز به گیتی

зи наҳлу зои рақами биҷузи шаҳду ҷузи сам

ز نحل و زا رقم بجز شهد و جز سم

Ба ҷоми муҳиб ва ба ҷоми адуят

به جام محب و به جام عدویت

Буд шаҳди наҳл ва буд заҳри арқм

بود شهد نحل و بود زهر ارقم