Хайма зад бози абри Нитсаон дар чаман
خیمه زد باز ابر نیسان در چمن
Бар сари шамшоду сарву ёсуман
بر سر شمشاد و سرو و یاسمن
Лола ӣ ҳмро занад дар саҳни боғ
لاله ی حمرا زند در صحن باغ
Наргиси Шаҳло дар атрофи чаман
نرگس شهلا در اطراف چمن
Ханда бар рухсори таркони хто
خنده بر رخسار ترکان ختا
Таъна бар чашми ғизолони хутан
طعنه بر چشم غزالان ختن
Абр бар домони саҳрои ашкбор
ابر بر دامان صحرا اشکبار
Ғунча дар саҳни гулистони хандаи зан
غنچه در صحن گلستان خنده زن
Ин чу лаъли рӯҳи бахши моҳи Миср
این چو لعل روح بخش ماه مصر
Он чу чашми сокини байти алҳзн
آن چو چشم ساکن بیت الحزن
Гар биафтад чашми шуъароу Суҳайл
گر بیفتد چشم شعرا و سهیل
Бррхи насрин ва рӯй Настаран
بررخ نسرین و روی نسترن
Рӯ бапушанд зи хиҷлати он зи шом
رو بپوشاند ز خجلت آن ز شام
Рух ниҳон созад зи шарми ин аз Яман
رخ نهان سازد ز شرم این از یمن
Бар фарози шоху тарафи ҷӯйбор
بر فراز شاخ و طرف جویبار
Ғунчаро мأўоу наргисро ватан
غنچه را مأوا و نرگس را وطن
Карда ҷо дар лаъли шаффофаши шифо
کرده جا در لعل شفافش شفا
Карда ху бо чашми фаттонаши Фтн
کرده خو با چشم فتانش فتن
Бар фарози сунбулу насрину гул
بر فراز سنبل و نسرین و گل
Соя густар гашта чатри норван
سایه گستر گشته چتر نارون
То киро машшота ӣ абри баҳор
تا که را مشاطه ی ابر بهار
Бар сарвару бастаи сад ақди пурН
بر سرور و بسته صد عقد پرن
Тарафи гулшани гашти ҷои шайху шоб
طرف گلشن گشت جای شیخ و شاب
Саҳн бустон шуд мақоми марду зан
صحن بستان شد مقام مرد و زن
Ҳар касе мафтӯни ёрии меҳри чеҳр
هر کسی مفتون یاری مهر چهر
Ҳар касе ошиқ ба Меҳрии симтн
هر کسی عاشق به مهری سیمتن
То барояд аз шукуфаи нору себ
تا برآید از شکوفه نار و سیب
Нор пистон бинаду себи зқн
نار پستان بیند و سیب ذقن
Дар чунин фаслии зи ҷаври рӯзгор
در چنین فصلی ز جور روزگار
Ман гирифтори балоёу мҳн
من گرفتار بلایا و محن
Карда зи андӯҳу малоли бишмор
کرده ز اندوه و ملال بیشمار
Гардиши гардун ба чашму гӯши ман
گردش گردون به چشم و گوش من
Талъати гули зишт ҳамчун нӯки хор
طلعت گل زشت همچون نوک خار
Савт булбул шавам чун бонги заған
صوت بلبل شوم چون بانگ زغن
Ман ба кори худ ҳаме дармонда ам
من به کار خود همی درمانده ام
Ҳар касе машғӯли кори хештан
هر کسی مشغول کار خویشتن
То бчндми сар ба зонуии малол ?
تا بچندم سر به زانوی ملال؟
То кӣм меҳр хамӯшӣ бар даҳан ?
تا کیم مهر خموشی بر دهن؟
Гар надории шодам эй гардуни пер
گر نداری شادم ای گردون پیر
Вар насозӣ корам эй чархи куҳан
ور نسازی کارم ای چرخ کهن
Арза хоҳам дошт ҳоли хеш ро
عرضه خواهم داشت حال خویش را
Назд дорои замин , фахри змн
نزد دارای زمین، فخر زمن
Банда ӣ раззоқ беминнат ки ҳаст
بنده ی رزاق بی منت که هست
Бар сараши зилли худои зўолмнн
بر سرش ظل خدای ذوالمنن
Онкӣ хоҳад зинҳор аз ҷӯад ӯ
آنکه خواهد زینهار از جود او
Гавҳар азем , зари зи кон , дарози адан
گوهر ازیم، زر ز کان، دراز عدن
Дар замони адлаш аз пистони гург
در زمان عدلش از پستان گرگ
Барра беандеша май нӯшади лбн
بره بی اندیشه می نوشد لبن
Хораро лаъл Бадахшон ме кунад
خاره را لعل بدخشان می کند
Меҳри лутфаш чун шавад партав фикан
مهر لطفش چون شود پرتو فکن
эй дуои ту тароз ҳар забон
ای دعای تو طراز هر زبان
эй санояти зинат ҳар анҷуман
ای ثنایت زینت هر انجمن
Офтобу осмон дар маҳфилат
آفتاب و آسمان در محفلت
Шамъ зарринӣаст дар симини лаган
شمع زرینی است در سیمین لگن
Бандаи ?ути брҷису баҳромати ғулом
بنده ات برجیس و بهرامت غلام
Офтобати теғу гардунати мҷн
آفتابت تیغ و گردونت مجن
То қабоӣ сарварӣ шуд бар ту рост
تا قبای سروری شد بر تو راست
Бар тани хасмат қабо омад кафан
بر تن خصمت قبا آمد کفن
Аз замирати субҳи дувуми мнқбс
از ضمیرت صبح دوم منقبس
Бо камолати ақли аввали мқтрн
با کمالت عقل اول مقترن
Бахти фирӯзати ҷавону ақли пер
بخت فیروزت جوان و عقل پیر
Хислатати мстҳсни ахлоқати ҳасан
خصلتت مستحسن اخلاقت حسن
Ҳар ғарибӣ дар диёрат шуд муқӣм
هر غریبی در دیارت شد مقیم
То ба хайлат ёфт роҳи зистан
تا به خیلت یافت راه زیستن
Ҳаргизаши номи ватани номад ба ёд
هرگزش نام وطن نامد به یاد
Гарчи худ бошад сафоҳонаши ватан
گرچه خود باشد صفاهانش وطن
Лаби фурӯи бндўраҳи эҷози гир
لب فرو بندوره ایجاز گیر
зи онкӣ некӯ нест ттўили сухан
ز آنکه نیکو نیست تطویل سخن
То бар ояд соғари заррини меҳр
تا بر آید ساغر زرین مهر
Ҳар сабоҳ аз қаъри ин симинаи ?дан
هر صباح از قعر این سیمینه دن
Дӯстонатро май ъушрат ба ком
دوستانت را می عشرت به کام
Душманонро заҳри қотил бар даҳан
دشمنان را زهر قاتل بر دهن