Ҳаст рӯзи вопасинами ҳасрати ин
هست روز واپسینم حسرت این
КоФтдм бар ваии нигоҳи вопасин
کافتدم بر وی نگاه واپسین
Бошудам то доманаш ноед ба даст
باشدم تا دامنش ناید به دست
Бар гиребони даст ва бар чашми остин
بر گریبان دست و بر چشم آستین
Гар набошад монеъи об дида ам
گر نباشد مانع آب دیده ام
Олимии сӯзад ба оҳи оташин
عالمی سوزد به آه آتشین
Офарӣдааст эзадаш аз ҷони пок
آفریده است ایزدش از جان پاک
КоФрин бар ҷонаш аз ҷони офарин
کآفرین بر جانش از جان آفرین
Орифонро зулф ӯ шуд доми дил
عارفان را زلف او شد دام دل
Зоҳидиро чашм ӯ зад роҳи дайн
زاهدان را چشم او زد راه دین
Ҳаст бо шаҳди лаби он нӯши лаб
هست با شهد لب آن نوش لب
Ҳамчуи ҳанзали талхи таъми ангабин
همچو حنظل تلخ طعم انگبین
Қасд қатлам дораду зин ғофил аст
قصد قتلم دارد و زین غافل است
Корзўии ман буд аз ваии ҳамин
کآرزوی من بود از وی همین
Бояд онкўи по наад дар роҳи ишқ
باید آنکو پا نهد در راه عشق
Бугзарад аз ҷон ба гоми аввалин
بگذرد از جان به گام اولین
Ҳоҷатӣ набӯ ба теғи онкў ки ҳаст
حاجتی نبو به تیغ آنکو که هست
Соиди симину бозуии самин
ساعد سیمین و بازوی سمین
Оқибат ҷон гирад аз ман ё зи нор
عاقبت جان گیرد از من یا ز نار
ё баҳоии бӯсаи ёри нозанин
یا بهای بوسه یار نازنین
Давр аз ӯ шуд дирафшони мижгони ман
دور از او شد درفشان مژگان من
Ҳамчуи нӯки хома ӣ фахри замин
همچو نوک خامه ی فخر زمین
Зинати даврону зеби рӯзгор
زینت دوران و زیب روزگار
Мирзои даҳри зини алъобдин
میرزای دهر زین العابدین
Ахтари бурҷи саодат онкӣ ҳаст
اختر برج سعادت آنکه هست
Мунфаили хуршедаш аз рои рузин
منفعل خورشیدش از رای رزین
Шавқи нил ҳазраташ дорад наёл
شوق نیل حضرتش دارد نیال
Такя бар хок дараш хоҳад такин
تکیه بر خاک درش خواهد تکین
Бар замини меҳри фалак ҳар шомгоҳ
بر زمین مهر فلک هر شامگاه
Аз паии таъзим ӯ сояд ҷабин
از پی تعظیم او ساید جبین
Ҳзм ӯ ашрорро садии Садид
حزم او اشرار را سدی سدید
Ҳифз ӯ аҳрорро ҳснии ҳсин
حفظ او احرار را حصنی حصین
Май баради рашки осмонаши зи остон
می برد رشک آسمانش ز آستان
Чун бар ояд дасти ҷўдши зи остин
چون بر آید دست جودش ز آستین
Миҳмонаш аз срир дар наёфт
میهمانش از صریر در نیافت
Ҷузи Нидои Фоди хлўҳои холидин
جز ندای فاد خلوها خالدین
Онкии боиси хилқати зот вай аст
آنکه باعث خلقت ذات وی است
зи имтизоҷи хоку боду моءу тин
ز امتزاج خاک و باد و ماء و طین
эй забонати мазҳари сари хирад
ای زبانت مظهر سر خرد
Ваии баёнати мазҳари саҳари мубин
وی بیانت مظهر سحر مبین
Бошиддати дили махзании комд дар он
باشدت دل مخزنی کآمد در آن
Дар маънӣ , гавҳари дониши дафин
در معنی، گوهر دانش دفین
Гашта аз калакати Уторид баҳра ёб
گشته از کلکت عطارد بهره یاب
Нест ореи хирманӣ бе хӯшаи чин
نیست آری خرمنی بی خوشه چین
Бо саҳоби он фарқ дорад хомаи ?ут
با سحاب آن فرق دارد خامه ات
Кон фишонд қатраи ин дар смин
کآن فشاند قطره این در ثمین
Чун замини ҷой ту шуд набӯд аҷаб
چون زمین جای تو شد نبود عجب
Бар сипеҳр аз фахр нозадгар замин
بر سپهر از فخر نازد گر زمین
Душманонро қаҳри ту нори сқр
دشمنان را قهر تو نار سقر
Дӯстонро меҳри ту моءи муайян
دوستان را مهر تو ماء معین
Мӯр агар Авн аз ту хоҳад кӣ шавад
مور اگر عون از تو خواهد کی شود
Ҳам набард аз ор бо шери ърин
هم نبرد از عار با شیر عرین
То набандад дил ба шавқи хизматат
تا نبندد دل به شوق خدمتت
Дар раҳми сӯрати куҷои бандади ҷанин
در رحم صورت کجا بندد جنین
Доғи фармони туро аз моҳи нав
داغ فرمان تو را از ماه نو
Карда хинги осмони зеби сарин
کرده خنگ آسمان زیب سرین
Соҳбои умеди гоҳо эй ки бод
صاحبا امید گاها ای که باد
Тавсани гардуни туро дар зери зин
توسن گردون ترا در زیر زین
Чанд ар давлат ба ком ғайр шуд
چند ار دولت به کام غیر شد
Зин набошад хотирати андӯҳгин
زین نباشد خاطرت اندوهگین
Гуҳ буд иззати гуҳии зиллат ки ҳаст
گه بود عزت گهی ذلت که هست
Расми гетии гуҳи чунон гоҳе чунин
رسم گیتی گه چنان گاهی چنین
Даври гардунгар нигини ҷами ниҳод
دور گردون گر نگین جم نهاد
Чанд рӯзӣ дар кафи деви лъин
چند روزی در کف دیو لعین
Муддатӣ нагузашт аз он чандон ки боз
مدتی نگذشت از آن چندان که باز
Ҷам гирифт аз дасти аҳрӣмани нигин
جم گرفت از دست اهریمن نگین
Хостам дар чанд байтӣ зм кунам
خواستم در چند بیتی ذم کنم
Душманонро аз киин ва аз маин
دشمنان را از کهین و از مهین
Пер ақлам гуфт каз ин достон
پیر عقلم گفت کز این داستان
Хомшӣ аввалӣаст хомӯшӣ гузин
خامشی اولی است خاموشی گزین
Кончаҳи гўӣӣ беш аз онанд ин гуруҳ
کآنچه گوئی بیش از آنند این گروه
Лаънати аллоҳи алайҳими аҷмъин
لعنت الله علیهم اجمعین
Қиблаи гоҳои бскаҳи давр аз хизматат
قبله گاها بسکه دور از خدمتت
Ҷон буд андӯҳноку дили ҳазин
جان بود اندوهناک و دل حزین
Хешро бандам ба қайди машқи хат
خویش را بندم به قید مشق خط
То зи банд ғам раҳад ҷони ғамин
تا ز بند غم رهد جان غمین
Лек дорам ҷиру қри тосӣ ки ҳаст
لیک دارم جر و قر طاسی که هست
Зини ясорам дар шикояти зи он ямин
زین یسارم در شکایت ز آن یمین
Коғазӣ бифирист бо қадре мидод
کاغذی بفرست با قدری مداد
То раҳеро миннатат дорад раҳин
تا رهی را منتت دارد رهین
Дар сифедии ҳамчуи қалби дӯсти он
در سفیدی همچو قلب دوست آن
Дар сиёҳии ҳамчу рӯй душмани ин
در سیاهی همچو روی دشمن این
Дар сафо чун рӯй таркони хто
در صفا چون روی ترکان ختا
Дар сифат чун турра ӣ хубони чин
در صفت چون طره ی خوبان چین
Ин чу мроти Сикандари соф ва он
این چو مرآت سکندر صاف و آن
Ҳамчуи оби Хизр бо зулмати қарин
همچو آب خضر با ظلمت قرین
Ин чу доғи лолаи машки огӣн ва он
این چو داغ لاله مشک آگین و آن
Дар назокати ҳамчуи барг ё симин
در نزاکت همچو برگ یا سیمین
Ин чу рои ҷоҳилон бе хирад
این چو رای جاهلان بی خرد
Он чу ақли комилони хурдаи байн
آن چو عقل کاملان خرده بین
Мзлми ин чун хотири арбоби ширк
مظلم این چون خاطر ارباب شرک
Равшани он чун ботини аҳли яқин
روشن آن چون باطن اهل یقین
Гар шавад лутфати муайянами зи он ду чиз
گر شود لطفت معینم ز آن دو چیز
Боди бахтати Носиру толеъи муайян
باد بختت ناصر و طالع معین
Бар фалаки гирд замин дорад мадор
بر فلک گرد زمین دارد مدار
Меҳру ма то дар шҳўр ва дар синӣн
مهر و مه تا در شهور و در سنین
Дӯстатро пой бар фавқи фалак
دوستت را پای بر فوق فلک
Душманатро ҷой дар зери замин
دشمنت را جای در زیر زمین