Дигар бора шуд абр дар бӯстон

دگر باره شد ابر در بوستان

Гуҳари бор чун дасти фахри замон

گهر بار چون دست فخر زمان

зи назора ӣ Юсуфи нави баҳор

ز نظاره ی یوسف نو بهار

Зулайхои пер ҷаҳон шуд ҷавон

زلیخای پیر جهان شد جوان

Чунон гашт аз сабзаи хуррами замин

چنان گشت از سبزه خرم زمین

Ки ҳар дам занад таъна бар осмон

که هر دم زند طعنه بر آسمان

зи тарвиҷи боди баҳорони чаман

ز ترویج باد بهاران چمن

зи таъсири абри баҳории ҷаҳон

ز تأثیر ابر بهاری جهان

Буд ғайрати афзои боғи Ирам

بود غیرت افزای باغ ارم

Буд рашки фармои боғи ҷинон

بود رشک فرمای باغ جنان

Кашад нола чун ошиқи длФгор

کشد ناله چون عاشق دلفگار

Кунад ҷилва чун шоҳиди длстон

کند جلوه چون شاهد دلستان

Ба сарви сеӣ ҷони зори тзрў

به سرو سهی جان زار تذرو

Ба тарафи чамани қади сарви равон

به طرف چمن قد سرو روان

Сазад гурзанд таъна бар марғзор

سزد گرزند طعنه بر مرغزار

Сазад гар кунад ханда дар гулистон

سزد گر کند خنده در گلستان

Ба гесуӣ симин барон ёсуман

به گیسوی سیمین بران یاسمن

Ба рухсори глчҳргони арғавон

به رخسار گلچهرگان ارغوان

Чу ман ҳар нафаси қамарӣ бе қарор

چو من هر نفس قمری بی‌قرار

Чу ман ҳар замони булбули нотавон

چو من هر زمان بلبل ناتوان

Ба мадҳи ваҳиди замони нуктаи санҷ

به مدح وحید زمان نکته سنج

Ба шаъни Фариди ҷаҳон мадҳ хон

به شأن فرید جهان مدح خوان

Муҳӣти сахои мирзои Аҳмади онк

محیط سخا میرزا احمد آنک

зи ҷўдши дароз баҳр хоҳад амон

ز جودش دراز بحر خواهد امان

Ҷаҳони карами соҳиби комкор

جهان کرم صاحب کامکار

Сипеҳри ҳунари сарвари Комрон

سپهر هنر سرور کامران

Ҳунари парварии каши хирад роиз аст

هنر پروری کش خرد رایض است

Ки оварда Рахши ҳунари зери рон

که آورده رخش هنر زیر ران

Сурайёи макони фалаки ртбтӣ

ثریا مکان فلک رتبتی

Ки дар базми бахшиш чу созад макон

که در بزم بخشش چو سازد مکان

Ҷавоҳири зонҷми паии базл ӯ

جواهر زانجم پی بذل او

Ба даргоҳаши оради сипеҳри армағон

به درگاهش آرد سپهر ارمغان

Биболанд брҷису ноҳид аз ин

ببالند برجیس و ناهید از این

Бинозанд баҳрому кайвон аз он

بنازند بهرام و کیوان از آن

Ки гаштанд дар маҳфилаши муттасил

که گشتند در محفلش متصل

Ки ҳастанд бар даргааши ҷовдон

که هستند بر درگهش جاودان

Яке нағмаи санҷ ва яке ҳамнишин

یکی نغمه سنج و یکی همنشین

Яке пардаи дор ва яке посбон

یکی پرده دار و یکی پاسبان

Ба таҳрири мадҳаш ба сад қарн агар

به تحریر مدحش به صد قرن اگر

Уторид бакӯшад ба калак ва бенон

عطارد بکوشد به کلک و بنان

Нависад на як шама аз он ҳадис

نویسد نه یک شمه از آن حدیث

Нагорд на як ҷузв аз он достон

نگارد نه یک جزو از آن داستان

Ба хиҷлати зроиш буд моҳу меҳр

به خجلت زرایش بود ماه و مهر

Ба ғайрат ба дасташ буд баҳру кон

به غیرت به دستش بود بحر و کان

Буд накҳати халқ ӯ бар машом

بود نکهت خلق او بر مشام

Буд шуъла ӣ қаҳр ӯ дар равон

بود شعله ی قهر او در روان

Диловез монанди боди баҳор

دلاویز مانند باد بهار

Шррбор монанди барқ ӣмон

شرربار مانند برق یمان

Ҳам аз лутфу бимаш буд рӯзу шаб

هم از لطف و بیمش بود روز و شب

Рухи дӯстону тани душманон

رخ دوستان و تن دشمنان

Фурӯзони бдонсон ки аз меҳри лаъл

فروزان بدانسان که از مهر لعل

Гудозони бдонсон ки аз маи каттон

گدازان بدانسان که از مه کتان

Аз ӯ хасмро поя ӣ иқтидор

از او خصم را پایه ی اقتدار

Аз ӯ дӯстро рояти қадару шан

از او دوست را رایت قدر و شان

Зпстӣ ба қаъри замини ҷойгоҳ

زپستی به قعر زمین جایگاه

ЗрФът ба фарқи малики соябон

زرفعت به فرق ملک سایبان

Қазои рӯзу шаб бар ҷанобаши муқӣм

قضا روز و شب بر جنابش مقیم

Қадари солу ма дар рикобаши равон

قدر سال و مه در رکابش روان

зи андеша ӣ новаки қаҳр ӯ

ز اندیشه ی ناوک قهر او

Хамидааст пушти фалак чун камон

خمیده است پشت فلک چون کمان

Знхли вуҷӯдаши риёзи камол

زنخل وجودش ریاض کمال

Чунон тоза каз срўўи гули бӯстон

چنان تازه کز سروو گل بوستان

Буд нуктаи доне ки бо донишаш

بود نکته دانی که با دانشش

Надонад касе ақлро нуктаи дон

نداند کسی عقل را نکته دان

ЗолФози хуши ҳамчуи чашми саҳоб

زالفاظ خوش همچو چشم سحاب

Лаб ӯ ба гоҳи сухани дирафшон

لب او به گاه سخن درفشان

Фалаки рФътои аикаҳи равшан буд

فلک رفعتا ایکه روشن بود

Зхок дарат дида ӣ равшанон

زخاک درت دیده ی روشنان

Ду рӯзӣ ба зоҳири ниҳодам агар

دو روزی به ظاهر نهادم اگر

зи роҳи итоати қадам бар карон

ز راه اطاعت قدم بر کران

Ва зоинсони суханҳои давр аз адаб

و زاینسان سخن های دور از ادب

Дамодам агар боту кардам баён

دمادم اگر باتو کردم بیان

Ки дигари нпўим ба ойини хеш

که دیگر نپویم به آئین خویش

Тариқи ризои ту чун бандагон

طریق رضای تو چون بندگان

Чу гардун нигарадам ба амрати мутӣъ

چو گردون نگردم به امرت مطیع

Чу кайвон набандам ба ҳикмати миён

چو کیوان نبندم به حکمت میان

Ба қадари фурӯзанда ӣ офтоб

به قدر فروزنده ی آفتاب

Ба зоти Фрозндаҳ ӣ осмон

به ذات فرازنده ی آسمان

Ба пайванди ушшоқи зуди ошно

به پیوند عشاق زود آشنا

Ба паймони хубони нои меҳрбон

به پیمان خوبان نا مهربان

Ба айши дили осӯдагони ватан

به عیش دل آسودگان وطن

Ба дарди ғарибони озурдаи ҷон

به درد غریبان آزرده جان

Ба қаҳрӣ ки дорӣ ба ман ошкор

به قهری که داری به من آشکار

Ба Лутфӣ ки дорӣ ба ман дар ниҳон

به لطفی که داری به من در نهان

Ки будам дар андеша ӣ хурдаи байн

که بودم در اندیشه ی خرده بین

Ҳамин озмоиши ҳамин имтиҳон

همین آزمایش همین امتحان

Ки поёни лутф ту гардад падед

که پایان لطف تو گردد پدید

Ки миқдори ҳукм ту гардад аён

که مقدار حکم تو گردد عیان

Агар на ман он бо вафо банда ам

اگر نه من آن با وفا بنده ام

Ки муҳкам буд аҳди сахтами чунон

که محکم بود عهد سختم چنان

Ки то бошад аз ман ба гетии асар

که تا باشد از من به گیتی اثر

Ки тобошд аз ман ба олами нишон

که تاباشد از من به عالم نشان

Сипорам раҳи хизмату тоъатат

سپارم ره خدمت و طاعتت

Ба дили чокари осо ба тани бандаи сон

به دل چاکر آسا به تن بنده سان

Гар афшонем аз ҷафои остин

گر افشانیم از جفا آستین

Ва грроним аз ситами зи остон

و گررانیم از ستم ز آستان

Хаёлам халал ёбад андари димоғ

خیالم خلل یابد اندر دماغ

Забонам хидр гирад андари даҳон

زبانم خدر گیرد اندر دهان

Ба ҷузви сифати орм агар дар хаёл

به جزو صفت آرم اگر در خیال

Ба ҷузи мадҳати орм агар бар забон

به جز مدحت آرم اگر بر زبان

Дили ман ба боғи вафо булбулӣ аст

دل من به باغ وفا بلبلی است

Ки чун кард дар гулшании ошён

که چون کرد در گلشنی آشیان

Набошад ғамин гар равад ҳар қадам

نباشد غمین گر رود هر قدم

Нагардад ҳазин гар расад ҳар замон

نگردد حزین گر رسد هر زمان

Ба пои хори бедодаш аз хори бен

به پا خار بیدادش از خار بن

Ба пари санги озораш аз боғбон

به پر سنگ آزارش از باغبان

Макун ҷузи сафо дар гумонами хаёл

مکن جز صفا در گمانم خیال

Макун ҷузи вафо дар хаёлами гумон

مکن جز وفا در خیالم گمان

Ки ин гашта борои ман мқтрн

که این گشته بارای من مقترن

Ки ин карда бо зоти ман ақтрон

که این کرده با ذات من اقتران

Чўпоён надорад ( саҳоб ) ин сухан

چوپایان ندارد (سحاب) این سخن

Аз ин раҳи ҳамон ба ки печами Аннан

از این ره همان به که پیچم عنان

зи суду зиён то ба гетӣ буд

ز سود و زیان تا به گیتی بود

Яке шоди ком ва яке дили гарон

یکی شاد کام و یکی دل گران

Дили дӯстони розлтФи ту суд

دل دوستان رازلطف تو سود

Тани душманонро збимти зиён

تن دشمنان را زبیمت زیان

Хазони адуят буд бе баҳор

خزان عدویت بود بی بهار

Баҳори ҳабибат буд бе хазон

بهار حبیبت بود بی‌خزان