Ин чаҳ базмаст ки ороиш дунё омад

این چه بزم است که آرایش دنیا آمد

Маҳфили даҳри зФизши тараб афзо омад

محفل دهر زفیضش طرب افزا آمد

Фахр аз ин базм , замин кард , мубоҳоти сипеҳр

فخر از این بزم، زمین کرد، مباهات سپهر

зи онкии ин анҷуман , он анҷуман оро омад

ز آنکه این انجمن، آن انجمن آرا آمد

Аз паии ромишу ороиши ин базм казу

از پی رامش و آرایش این بزم کزو

Даҳри фирдавси мисоли ворам осо омад

دهر فردوس مثال وارم آسا آمد

Аз фалаки рӯ ба замини шоҳид ноҳид оварад

از فلک رو به زمین شاهد ناهید آورد

Аз самои сӯии срии ақд сурайё омад

از سما سوی ثری عقد ثریا آمد

зи бас аз мутрибу маъшуқа ва май ончӣ ба даҳр

ز بس از مطرب و معشوقه و می آنچه به دهر

Лозими айши мҳност , муҳайё омад

لازم عیش مهناست، مهیا آمد

Маҳв аз сафҳа ӣ дили нақш таҳайюр гардид

محو از صفحه ی دل نقش تحیر گردید

Пок аз дафтари дили ном таманно омад

پاک از دفتر دل نام تمنا آمد

Ҳайрат аз саҳни замини равза ӣ минӯ оварад

حیرت از صحن زمین روضه ی مینو آورد

Хаҷал аз вазъи замини гунбад мино омад

خجل از وضع زمین گنبد مینا آمد

Зуҳраи ромишгару маи миҷмара гардон гардид

زهره رامشگر و مه مجمره گردان گردید

Осмони соқӣу хўршишаҳ ӣ саҳбо омад

آسمان ساقی و خورشیشه ی صهبا آمد

Ҳар тарафи нағмаи сарое ки зиришкаш ба фиғон

هر طرف نغمه سرایی که زرشکش به فغان

Бар бти борбдўноӣ нкисо омад

بر بط باربدونای نکیسا آمد

Ҳар касеро замии софи зи олоиши ғам

هر کسی را زمی صاف ز آلایش غم

Лавҳи дили сафҳа ӣ андеша мусаффо омад

لوح دل صفحه ی اندیشه مصفا آمد

Зад збси майли муноҳии ҳамаи касро раҳи дил

زد زبس میل مناهی همه کس را ره دل

Ҳар дилии фориғ аз андеша ӣ ъқбо омад

هر دلی فارغ از اندیشه ی عقبا آمد

Ончунон воъизи шаҳр аз сари талбиси гузашт

آنچنان واعظ شهر از سر تلبیس گذشت

Ки ба ҳар мстбаҳ ӣ соғар мино омад

که به هر مصطبه ی ساغر مینا آمد

Бар сари ъушрати имрӯз чаро бигузорад ?

بر سر عشرت امروز چرا بگذارد؟

Доъиӣии каши сабаби хиҷлат фардо омад

داعیئی کش سبب خجلت فردا آمد

Аз паии шӯъбада ҳар сӯи кафи оташи бозӣ

از پی شعبده هر سو کف آتش بازی

Мунаббати шохи гулу наргис Шаҳло омад

منبت شاخ گل و نرگس شهلا آمد

Бадарахшед з ҳар дасти ҳазорон Байзо

بدرخشید ز هر دست هزاران بیضا

Вақте аз мӯъҷизи Мӯсои яд Байзо омад

وقتی از معجز موسی ید بیضا آمد

Оташини шаби пурҳ Эй кард заҳри сӯи парвоз

آتشین شب پره ای کرد زهر سو پرواز

Мурғи аъмо агар эъҷоз масеҳо омад

مرغ اعما اگر اعجاز مسیحا آمد

Пари шарари ҷисми замин чун дам Вомиқ гардид

پر شرر جسم زمین چون دم وامق گردید

Пари зё рӯй ҳаво чун рух узро омад

پر ضیا روی هوا چون رخ عذرا آمد

Ончунон ҷурм фалак ёфт зё каз дили он

آنچنان جرم فلک یافت ضیا کز دل آن

Ончии пайдоу ниҳон буд ҳувайдо омад

آنچه پیدا و نهان بود هویدا آمد

Он қадри унсури алавии раҳ марказ бигирифт

آنقدر عنصر علوی ره مرکز بگرفت

Ки бурун ҳар шарарӣ аз дил хоро омад

که برون هر شرری از دل خارا آمد

Дар саводи шаби мзлм ба назар ҳар шарарӣ

در سواد شب مظلم به نظر هر شرری

Чун гули сӯрӣ , аз анбар Соро омад

چون گل سوری، از عنبر سارا آمد

ё ту гўӣии дил хӯн гашта маҷнӯнӣ буд

یا تو گوئی دل خون گشته مجنونی بود

Ки падед аз шикани турра ӣ Лайло омад

که پدید از شکن طره ی لیلا آمد

Шуд пас шеърии парвини зи буруҷаши тобон

شد پس شعری پروین ز بروجش تابان

Ки ба партави ҳама чун байза ӣ Байзо омад

که به پرتو همه چون بیضه ی بیضا آمد

Ҳар тараф чун кара ӣ нор ба гардиши чархӣ

هر طرف چون کره ی نار به گردش چرخی

Ки ба гоҳи даврони мунфасил аҷзо омад

که به گاه دوران منفصل اجزا آمد

Манзари савр агар манзили як парвини гашт

منظر ثور اگر منزل یک پروین گشت

Врбаҳи бурҷи саратони ҷои ду шуъаро омад

وربه برج سرطان جای دو شعرا آمد

Ба ҳавои гашти яке пайки шррбори равон

به هوا گشت یکی پیک شرربار روان

Ки ба неруии расани марҳала паймо омад

که به نیروی رسن مرحله پیما آمد

Нанги Монӣ ваашу номии равиширо ки бар ӯ

ننگ مانی وش و نامی روشی را که بر او

Ки ҳама шуъла фишон аз ҳама аъзо омад

که همه شعله فشان از همه اعضا آمد

Гўӣӣ аз боғ замин раст фалаки сошҷрӣ

گوئی از باغ زمین رست فلک ساشجری

Ки падед аз варақаши оташ мўсо омад

که پدید از ورقش آتش موسا آمد

Зхднги шарари афшони ҳадафи ҷисми само

زخدنگ شرر افشان هدف جسم سما

Чун рухи саъди знзораҳ асмо омад

چون رخ سعد زنظاره اسما آمد

Монад аз рафтан агар банди зпоиши бигусаст

ماند از رفتن اگر بند زپایش بگسست

Шуд шитобон агараш силсила бар по омад

شد شتابان اگرش سلسله بر پا آمد

Фарқи ин бошаҷар онаст ҳамоно ки ба бор

فرق این باشجر آنست همانا که به بار

Аз шаҷари мива , аз ин лؤлؤ лоло омад

از شجر میوه، از این لؤلؤ لالا آمد

Шаҷар аз об чу тӯбо ба тароват омад

شجر از آب چو طوبی به طراوت آمد

Ин зотш ба дили сидра ва тўбо омад

این زآتش به دل سدره و طوبا آمد

Ман аз ин бўолъҷиҳо мутаъаҷҷиб ки ба даҳр

من از این بوالعجی ها متعجب که به دهر

Ин ҳамаи нақш аҷаб чист ки пайдо омад

این همه نقش عجب چیست که پیدا آمد

Ногаҳон аз паии огоҳии ман пери хирад

ناگهان از پی آگاهی من پیر خرد

Ки бар асрори ниҳони воқиф ва бино омад

که بر اسرار نهان واقف و بینا آمد

Гуфт ҳангоми зифофи мутаъолӣ гуҳар аст

گفت هنگام زفاف متعالی گهر است

КоФтхори башару муфаххар дунё омад

کافتخار بشر و مفخر دنیا آمد

Фахри гетии асадуллоҳ ки ҳангоми ато

فخر گیتی اسدالله که هنگام عطا

Баҳр бо баҳри кафши қатра ва дарё омад

بحر با بحر کفش قطره و دریا آمد

Он фалаки қадари ҷаводӣ ки зобдоъи дўкўн

آن فلک قدر جوادی که زابداع دوکون

Хилқат ӯ ғарази мабда ашё омад

خلقت او غرض مبدأ اشیا آمد

Онкии ороиши адлаш ки ҷҳонро орост

آنکه آرایش عدلش که جهانرا آراست

Онкӣ бо зойиши табъаш ки гуҳар зо омад

آنکه با زایش طبعش که گهر زا آمد

Зулм расмӣаст ки даврии з маросим багазед

ظلم رسمی است که دوری ز مراسم بگزید

Фақр исмӣаст ки ории з мсмо омад

فقر اسمی است که عاری ز مسما آمد

Бар сари рояти ҷоҳаш ки ҳумои соя буд

بر سر رایت جاهش که هما سایه بود

Дар бар қасри ҷалолаш ки фалак со омад

در بر قصر جلالش که فلک سا آمد

Мъҷри меҳри яке мғФр заррин бинмуд

معجر مهر یکی مغفر زرین بنمود

Атласи чархи яке парда ӣ дебо омад

اطلس چرخ یکی پرده ی دیبا آمد

Аз саҳоби кафши онҷо ки гуҳарборӣ кард

از سحاب کفش آنجا که گهرباری کرد

Баҳраи яксон ба аъодӣ ва аҳбо омад

بهره یکسان به اعادی و احبا آمد

Тобиши меҳри яке меҳри ҷаҳони ороро

تابش مهر یکی مهر جهان آرارا

На зи хафоаши дареғ ва на зҳрбо омад

نه ز خفاش دریغ و نه زحربا آمد

Майл андоз лақояш сабаб омад занахаст

میل انداز لقایش سبب آمد زنخست

Ки назар аз мадади босира бино омад

که نظر از مدد باصره بینا آمد

Асари шавқи мдиҳши зозли боиси гашт

اثر شوق مدیحش زازل باعث گشت

Ки забон дар даҳани нотиқа гуё омад

که زبان در دهن ناطقه گویا آمد

Аз наҳифи схт ва аз мадади тақвияташ

از نهیب سخط و از مدد تقویتش

Кӯҳ битоб шуду коҳ тавоно омад

کوه بیتاب شد و کاه توانا آمد

Фикраш аз ваҳми табоҳӣ ва мўҳм гардид

فکرش از وهم تباهی و موهم گردید

Райш аз тарк ки мсрот мубарро омад

رایش از ترک که مسرات مبرا آمد

Доғи фармон ваяш зинати пешонии гашт

داغ فرمان ویش زینت پیشانی گشت

Ашҳби чарх ки бо ғарра ғро омад

اشهب چرخ که با غره غرا آمد

Чун асоси тараби асбоби нишоташ ба ҷаҳон

چون اساس طرب اسباب نشاطش به جهان

Ҳама аз майманати бахт муҳайё омад

همه از میمنت بخت مهیا آمد

Хост дар хитта ӣ Қазвӣни мутаъолии нисбӣ

خواست در خطه ی قزوین متعالی نسبی

Ки ба нисбати халафи Сайид бтҳо омад

که به نسبت خلف سید بطحا آمد

Ҳам гувоҳи ҳасбаши тинати аҷдоди гароам

هم گواه حسبش طینت اجداد گرام

Ҳам қарини гуҳараши исмат обо омад

هم قرین گهرش عصمت آبا آمد

Чун ба он Марями заҳри алқби Зуҳраи лақо

چون به آن مریم زهر القب زهره لقا

Ки сафоташ на ба андоза ӣ асғо омад

که صفاتش نه به اندازه ی اصغا آمد

Дод иҷозати паии тазвиҷ ту гуфтӣ ки ба дил

داد اجازت پی تزویج تو گفتی که به دل

Юсуфиро ҳаваси васл Зулайхо омад

یوسفی را هوس وصل زلیخا آمد

Зад рақами калак ( саҳоб ) аз паии таърихи зифоф :

زد رقم کلک (سحاب) از پی تاریخ زفاف:

« зинати бурҷи асади Зуҳра ӣ Заҳро » омад

«زینت برج اسد زهره ی زهرا» آمد

То таносули сабаби иллат инсон гардид

تا تناسل سبب علت انسان گردید

То таҷарруди сифати холиқ якто омад

تا تجرد صفت خالق یکتا آمد

Насл ӯ мунқатиъу ъдти ахлофи фузун

نسل او منقطع و عدت اخلاف فزون

Ҳар ки ӯро зоъодӣ ва аҳбо омад

هر که او را زاعادی و احبا آمد