Чист он лаъибат ки қадаши хам буд пайкар назор

چیست آن لعبت که قدش خم بود پیکر نزار

Васмааш гоҳе баробару ғозааш гуҳ бар изор

وسمه اش گاهی برابر و غازه اش گه بر عذار

Қоматаши ранҷуру хам чун ошиқи Вомиқи сифат

قامتش رنجور و خم چون عاشق وامق صفت

Оризаши зебоу хуш чун шоҳидии узрои изор

عارضش زیبا و خوش چون شاهدی عذرا عذار

Гоҳи рӯйиши лолаи гаван чун шоҳидони симбр

گاه رویش لاله گون چون شاهدان سیمبر

Гоҳи чашмаши хўнФшон чун ошиқони длФгор

گاه چشمش خونفشان چون عاشقان دلفگار

Гоҳ гирад пайкараши зайнаб ба зангорӣ паранд

گاه گیرد پیکرش زینب به زنگاری پرند

Гоҳ ёбад фарқаши ороиш ба шингари фии хумор

گاه یابد فرقش آرایش به شنگر فی خمار

Гоҳ чун Юнус ба батн ҳут бошад нопадид

گاه چون یونس به بطن حوت باشد ناپدید

Гоҳ чун Юсуфи зқър чоҳ гардад ошкор

گاه چون یوسف زقعر چاه گردد آشکار

Гуҳи аён дар ҳамла бошад чун ба ҳомӯни шарзаи шер

گه عیان در حمله باشد چون به هامون شرزه شیر

Гуҳи ниҳон чун муҳра бошад дар даҳони гурзаи мор

گه نهان چون مهره باشد در دهان گَرزه مار

Гуҳ буд алмоси пайкари гуҳ буд ёқӯти ранг

گه بود الماس پیکر گه بود یاقوت رنگ

Гоҳ бошад гавҳари огӣн гоҳ бошад лаъли бор

گاه باشد گوهر آگین گاه باشد لعل بار

Чун намояд ҷилва бошад ҷилваи гоҳаш аз ямин

چون نماید جلوه باشد جلوه گاهش از یمین

Чун бёромд буд оромгоҳаш дар ясор

چون بیارامد بود آرامگاهش در یسار

Бенизом ӯ мамоликро намебошад низом

بی نظام او ممالک را نمی باشد نظام

Бевуҷӯд ӯ салотинро набошад иқтидор

بی وجود او سلاطین را نباشد اقتدار

Ҳам низом аз поси ҳифз ӯ пазиради мамлакат

هم نظام از پاس حفظ او پذیرد مملکت

Ҳам қарор аз бими қаҳр ӯ гузинад рӯзгор

هم قرار از بیم قهر او گزیند روزگار

Ҳам буд гоҳе ба дасти кӣнаи ҷӯйонаши макон

هم بود گاهی به دست کینه جویانش مکان

Ҳам фитад гоҳе ба фарқи тираи рӯзонаши гузор

هم فتد گاهی به فرق تیره روزانش گذار

Ҳам камоли абрӯяш аз қомати маҷнӯни нишон

هم کمال ابرویش از قامت مجنون نشان

Ҳам ҳилоли қоматаши зобрўии Лайлии ёдгор

هم هلال قامتش زابروی لیلی یادگار

Ҳам ғубори мақдамаш бар чашми анҷуми тўтё

هم غبار مقدمش بر چشم انجم توتیا

Ҳам нъоли мураккабаш дар гӯши гардуни гӯшвор

هم نعال مرکبش در گوش گردون گوشوار

Хосса чун гирад ба чанги муфаххарии гетии мақом

خاصه چون گیرد به چنگ مفخری گیتی مقام

Хосса чун ёбад ба дасти сарвари олами қарор

خاصه چون یابد به دست سرور عالم قرار

Фахри ақрон , сарвари даврон , амири Комрон

فخر اقران، سرور دوران، امیر کامران

Хони аФхм , соҳиби аъзам , хдиўи комкор

خان افخم، صاحب اعظم، خدیو کامکار

Ақли аввалро дувум бо номи мавлои даҳум

عقل اول را دوم با نام مولای دهم

Онкии номади сониш дар шаш ҷиҳат аз ҳафту чор

آنکه نامد ثانیش در شش جهت از هفت و چار

Аз туфи ҷонсӯзи қаҳраши барқи Нитсаон мунфаил

از تف جانسوز قهرش برق نیسان منفعل

Аз дами ҷони бахши лутфаши оби ҳайвони шармсор

از دم جان بخش لطفش آب حیوان شرمسار

Пеши зайли афв ӯ ҳар ошкороӣии ниҳон

پیش ذیل عفو او هر آشکارائی نهان

Назд фикри соиб ӯ ҳар наоне ошкор

نزد فکر صائب او هر نهانی آشکار

Гоҳи бахшиш чун буд ҳангоми резиш чун шавад

گاه بخشش چون بود هنگام ریزش چون شود

Қулзуми табъаши гуҳари зи абри кафи гавҳари нисор

قلزم طبعش گهر ز ابر کف گوهر نثار

Зебдор ояд зҷўди ҳотами тоӣиши нанг

زیبدار آید زجود حاتم طائیش ننگ

Шояд арбошди збзли мъни шибониши ор

شاید ارباشد زبذل معن شیبانیش عار

Дар замони адлу аҳди ҷӯад ӯ нашигифт агар

در زمان عدل و عهد جود او نشگفت اگر

Ҳар замони шаш чиз аз шаш чиз хоҳад ошкор

هر زمان شش چیز از شش چیز خواهد آشکار

Бозори ъсФўру Ширози гӯри саги ҷон аз ғнм

بازار عصفور و شیراز گور سگ جان از غنم

Сим аз кону зар аз ганҷинау дарози баҳор

سیم از کان و زر از گنجینه و دراز بحار

Ҳам нахоҳам баҳри табъашро чу баҳри мавҷи хез

هم نخواهم بحر طبعش را چو بحر موج خیز

Ҳам нагӯям абри дасташро чу абри қатраи бор

هم نگویم ابر دستش را چو ابر قطره بار

Кони гуҳари зойяш аз табъ вай омад мстФод

کآن گهر زاییش از طبع وی آمد مستفاد

Вена дар афшоняш аз даст вай омад мустаъор

وین در افشانیش از دست وی آمد مستعار

Гарчи бошад нФҳаҳ ӣ боди баҳории ҷонФзо

گرچه باشد نفحه ی باد بهاری جانفزا

Гарчи омад шуъла ӣ барқи ямонии пари шарор

گرچه آمد شعله ی برق یمانی پر شرار

Лек бо қаҳраш буд ҷонсӯз чун барқ ӣмон

لیک با قهرش بود جانسوز چون برق یمان

Лек бо лутфаш буд ҷони бахш чун боди баҳор

لیک با لطفش بود جان بخش چون باد بهار

Срўрои умеди гоҳо рӯзгорӣ шуд ки нест

سرورا امید گاها روزگاری شد که نیست

Кас чу аҳли фазлу арбоби ҳунар бе эътибор

کس چو اهل فضل و ارباب هنر بی اعتبار

Ҳар ки асҳоби ҳунар аз суҳбаташ доранд нанг

هر که اصحاب هنر از صحبتش دارند ننگ

Ҳар ки зи арбоби камол аз диданаш доранд ор

هر که ز ارباب کمال از دیدنش دارند عار

Ҳар ки умрӣ бӯда дар зиндони нодонии асир

هر که عمری بوده در زندان نادانی اسیر

Ҳар ки чанде ёфт дар девони доноӣии қарор

هر که چندی یافت در دیوان دانائی قرار

Рӯзгори сифлапарвар суд бар чархиши кулоҳ

روزگار سفله پرور سود بر چرخش کلاه

Осмон номусоид дод бар бодаши ғубор

آسمان نامساعد داد بر بادش غبار

Чарх , ҳар кас буд аз ҷоми ҷаҳолати дарди нӯш

چرخ، هر کس بود از جام جهالت درد نوش

Даҳр , ҳар каси гашт дар базми фазилати ҷуръаи хор

دهر، هر کس گشت در بزم فضیلت جرعه خوار

Кард дрҷомши биҷои заҳри ҳасрати шаҳди айш

کرد درجامش بجای زهر حسرت شهد عیش

Рехт дар комаши биҷои шаҳди иззати заҳри мор

ریخت در کامش بجای شهد عزت زهر مار

Ҳосили аҳли зко аз осмони каҷи ниҳод

حاصل اهل ذکا از آسمان کج نهاد

Суди асҳоби Фтн аз ахтари носозгор

سود اصحاب فطن از اختر ناسازگار

Ҷаврҳои бе хиёнати кӣнаҳои бе сабаб

جورهای بی خیانت کینه های بی سبب

Ранҷҳои бе ниҳояти дардҳои бе шумор

رنج های بی نهایت دردهای بی شمار

Гар набошад қадрдонӣ чун ту дар базми ҳунар

گر نباشد قدردانی چون تو در بزم هنر

Номи арбоби ҳунар бар хотирии норади гузор

نام ارباب هنر بر خاطری نارد گذار

Аз ду байт аз булбул табъӣ шавад дстонсро

از دو بیت از بلبل طبعی شود دستانسرا

Урдӯи шеър аз тӯтӣ калакӣ шавад маънӣ нигор

اردو شعر از طوطی کلکی شود معنی نگار

ё ки побанди ҳаваси хўонндши абнои замон

یا که پابند هوس خوانندش ابنای زمان

ё ки мтъўни тамаъи созандаши аҳли рӯзгор

یا که مطعون طمع سازندش اهل روزگار

Гар ниҳолии ин замони каси пурвирд аз боғи назм

گر نهالی این زمان کس پرورد از باغ نظم

Оқибати норади биҷузи хори надомати баргу бор

عاقبت نارد بجز خار ندامت برگ و بار

Зини ҷиҳати калакам ки боғи шеърро омад тзрў

زین جهت کلکم که باغ شعر را آمد تذرو

Зини сабаби табъам ки шохи назмро омад ҳазор

زین سبب طبعم که شاخ نظم را آمد هزار

Хаста буд онро бар авҷи нолаи шабҳо аз малол

خسته بود آنرا بر اوج ناله شبها از ملال

Баста буд инро ба боғи нағмаи минқор аз ниқор

بسته بود این را به باغ نغمه منقار از نقار

Чун туро дидам ба чархи дониши он рухшандаи наҷм

چون ترا دیدم به چرخ دانش آن رخشنده نجم

Чун туро дидам ба айвони камоли он шаҳриёр

چون ترا دیدم به ایوان کمال آن شهریار

Каз фурӯғ туаст кайҳони суханро равшанӣ

کز فروغ تو است کیهان سخن را روشنی

Каз вуҷӯди тести иқлӣми ҳунарро ифтихор

کز وجود تست اقلیم هنر را افتخار

Ахтари шеърам ки омад ғайрати шуъарои шом

اختر شعرم که آمد غیرت شعرای شام

Гавҳари назмам ки бошад рашк дар шоҳвор

گوهر نظمم که باشد رشک در شاهوار

Гарчи будат дар бар аз ноқобилии зонсон ки ҳаст

گرچه بودت در بر از ناقابلی زآنسان که هست

Зарра дар назд шмўсу қатра дар ҷанби баҳор

ذره در نزد شموس و قطره در جنب بحار

Лек чун дил дошт золтоФи ту баси шармандагӣ

لیک چون دل داشت زالطاف تو بس شرمندگی

Бо ҳамаи шармандагӣ бар мақдамат кардам нисор

با همه شرمندگی بر مقدمت کردم نثار

Оҷиз омад чу забони хома аз мадҳаш ( саҳоб )

عاجز آمد چو زبان خامه از مدحش (سحاب)

Ин сухани он ба ки ёбад брдъоиши ихтисор

این سخن آن به که یابد بردعایش اختصار

Дӯстони рози лутфат то шароби оради нишот

دوستان راز لطفت تا شراب آرد نشاط

Душманонро тани зқҳрт то хумори оради даввор

دشمنان را تن زقهرت تا خمار آرد دوار

Ончунон хуррам ки рӯй майгусорон аз шароб

آنچنان خرم که روی می گساران از شراب

Ончунон ларзон ки дасти бодаи хорон аз хумор

آنچنان لرزان که دست باده خواران از خمار