Пӯшад агар ниҳон на кунӣ дар ниқоби рух

پوشد اگر نهان نه کنی در نقاب رخ

Аз шарми офтоби рахти офтоби рух

از شرم آفتاب رخت آفتاب رخ

То чист ҷурми дил ки ба хунаш буд мудом

تا چیست جرم دل که به خونش بود مدام

ӯронигор панҷа ва моро хизоби рух

او را نگار پنجه و ما را خضاب رخ

Чун бе ту хоб рух нанамояд ба чашми ман

چون بی تو خواب رخ ننماید به چشم من

Дар чашми ман чаҳ гӯнаи нмоӣӣ ба хоби рух

در چشم من چه گونه نمائی به خواب رخ

Мо ва туро чу лола буд сурхи рӯ валек

ما و تو را چو لاله بود سرخ رو ولیک

Моро зхўни дидаи туро аз шароби сурх

ما را زخون دیده تو را از شراب سرخ

Бо ҷанг ӯ хушам ки ба сӯй ман оварад

با جنگ او خوشم که به سوی من آورد

Ҳангоми хашм рӯй ва ба гоҳи итоби рух

هنگام خشم روی و به گاه عتاب رخ

Гарна зи ғайрати лаб чун лаъли ноб ӯ

گرنه ز غیرت لب چون لعل ناب او

Баҳр чаҳ шастааст бхўни лаъли ноби сурх

بهر چه شسته است بخون لعل ناب سرخ

Чун беҳиҷоб ҷилва кунад моҳ ман бапуш

چون بی حجاب جلوه کند ماه من بپوش

эй моҳ аз ҳиҷоби Рахш дар ҳиҷоби рух

ای ماه از حجاب رخش در حجاب رخ

Чашм ( саҳоб ) ҳамчу саҳобаст ашкбор

چشم (سحاب) همچو سحاب است اشکبار

Пӯшидааст то маи ман аз ( саҳоб ) рух

پوشیده است تا مه من از (سحاب) رخ