Зрўии лутф агар ёр дар канор нишинад

زروی لطف اگر یار در کنار نشیند

Аҷаби мадор ки гул дар канор хор нишинад

عجب مدار که گل در کنار خار نشیند

Фалаки надод аз он раҳгузари ббоди ғуборам

فلک نداد از آن رهگذر بباد غبارم

Ки он ғубор мабодаш ба раҳгузар нишинад

که آن غبار مبادش به رهگذر نشیند

Бадали заҳр ки ғуборӣ нишаста буд задудам

بدل زهر که غباری نشسته بود زدودم

Мабод он ки зи ман бар дилӣ ғубор нишинад

مباد آن که ز من بر دلی غبار نشیند

Дар интизор вафотам нишаста бар сари аҷал , гӯ

در انتظار وفاتم نشسته بر سر اجل، گو

Ки беш азин напасандам дар интизор нишинад

که بیش ازین نپسندم در انتظار نشیند

Зиришк ғайр нишинам бкнҷи фурқат агар на

زرشک غیر نشینم بکنج فرقت اگر نه

Куҷои бурузи чунин кас бохтёр нишинад

کجا بروز چنین کس باختیار نشیند

Здидаҳи рӯзи ману рӯзгори ман шудаи тира

زدیده روز من و روزگار من شده تیره

Ки худ ба рӯзи ман тира рӯзгор нишинад

که خود به روز من تیره روزگار نشیند

Аз он шуд ашк фишон дида ӣ ( саҳоб ) чу борон

از آن شد اشک فشان دیده ی (سحاب) چو باران

Ки шояд оташи ин оҳи шуъла бор нишинад

که شاید آتش این آه شعله بار نشیند