Соқӣ биор бода ки айём дай расед

ساقی بیار باده که ایام دی رسید

Гар дай расед шукри худоро ки ме расед

گر دی رسید شکر خدا را که می رسید

То кӣ диранг май ба қадаҳ кун захм бибин

تا کی درنگ می به قدح کن زخم ببین

Ангур рафт кӣ ба хаму бода кӣ расед

انگور رفت کی به خم و باده کی رسید

Ёр омад ва рақиб расед аз қафоӣ ӯ

یار آمد و رقیب رسید از قفای او

Омад агар чаҳ умри аҷали ҳам з пай расед

آمد اگر چه عمر اجل هم ز پی رسید

Омад баҳор ва рафт баҳори ман аз канор

آمد بهار و رفت بهار من از کنار

Яъне баҳори умри марои фасл дай расед

یعنی بهار عمر مرا فصل دی رسید

Домони васл вай нарасадгар бадасти ман

دامان وصل وی نرسد گر بدست من

Гирам ки пои ман ба сари кӯй вай расед

گیرم که پای من به سر کوی وی رسید

Ширин ва Лайлӣаст чу матлаб дигар чаҳ суд

شیرین و لیلی است چو مطلب دگر چه سود

Хусрав ба ар ман омаду маҷнӯн ба ҳӣ расед

خسرو به ار من آمد و مجنون به حی رسید

Моӣиму шавқ ӯ ки ба сари манзили висол

مائیم و شوق او که به سر منزل وصال

Ҳар кас ки кард марҳала ӣ шавқ тай расед

هر کس که کرد مرحله ی شوق طی رسید

Чун ман ( саҳоб ) зор чаро нолад ин қадар

چون من (سحاب) زار چرا نالد این قدر

Гарна ҳадиси дарди дили ман ба не расед

گرنه حدیث درد دل من به نی رسید