Ҳар он хасмӣ ки бо ман осмон кард

هر آن خصمی که با من آسمان کرد

Шарори оҳи ман бо ӯ ҳамон кард

شرار آه من با او همان کرد

Маро чун ёфт дар тан нест ҷонӣ

مرا چون یافت در تن نیست جانی

Баҳоии бӯса ӣ ӯ нақд ҷон кард

بهای بوسه ی او نقد جان کرد

Молӣ хуш надорад ҷавр бингар

مآلی خوش ندارد جور بنگر

Чаҳ бо гули оқибати бод хазон кард

چه با گل عاقبت باد خزان کرد

Ҳамин бимҳрии гардуни марои бас

همین بیمهری گردون مرا بس

Ки бо он сусти меҳрам меҳрбон кард

که با آن سست مهرم مهربان کرد

Чаҳ бо коҳӣ кунад сӯзони шарорӣ

چه با کاهی کند سوزان شراری

Ғами ҷонкоҳ ӯ бо ҷон ҳамон кард

غم جانکاه او با جان همان کرد

Хуши он кӯи умри фонӣ дар раҳи ишқ

خوش آن کو عمر فانی در ره عشق

Мубаддил бо ҳаёт ҷовдон кард

مبدل با حیات جاودان کرد

( саҳоб ) аз фитнаи даҳри эмини он гашт

(سحاب) از فتنهٔ دهر ایمن آن گشت

Ки ҷо бар даргаи пер Муғон кард

که جا بر درگه پیر مغان کرد