Дам маргасту бозами дил буд дар фикри ёри худ

دم مرگ است و بازم دل بود در فکر یار خود

Аҷал дар кори худ машғӯл ва ман ва ман дар фикри кори худ

اجل در کار خود مشغول و من و من در فکر کار خود

Ҳаме хонд ба ишқи дигаронам бе ниёзии байн

همی خواند به عشق دیگرانم بی نیازی بین

Ки сайёдам ба сайёд дигар бахшад шикори худ

که صیادم به صیاد دگر بخشد شکار خود

Аннанам ӯ кашад ҳар сӯй ва ман аз дасти худ нолам

عنانم او کشد هر سوی و من از دست خود نالم

Ки худ додам бадаст ӯ Аннани ихтиёри худ

که خود دادم بدست او عنان اختیار خود

Мапурс аз ман чаҳ номӣ ва зкҷоӣӣ рафт эй ҳамдам

مپرس از من چه نامی و زکجائی رفت ای همدم

Марои ҳам номи худ аз ёд ва ҳам номи диёри худ

مرا هم نام خود از یاد و هم نام دیار خود

зи оҳи оташин худ фурӯзам оташӣ ҳар шаб

ز آه آتشین خود فروزم آتشی هر شب

Каз он оташи магар равшан кунам шабҳои тори худ

کز آن آتش مگر روشن کنم شب‌های تار خود

зи ишқ чун худӣ шуд кор ӯ ҳам мушкил ва акнӯн

ز عشق چون خودی شد کار او هم مشکل و اکنون

Ҳам ӯ дар кори худ дармонда ва ҳам ман ба кори худ

هم او در کار خود درمانده و هم من به کار خود

Ба худ баси муждаи васл аз забонаш додаму номад

به خود بس مژدهٔ وصل از زبانش دادم و نامد

( саҳоб ) ӯ шармсор ман шуд ва ман шармсори худ

(سحاب) او شرمسار من شد و من شرمسار خود