Бо ман фалаки ҳазор ҷафо ҳар замон кунад

با من فلک هزار جفا هر زمان کند

Ореи сипеҳри ончии ту хоҳӣ ҳамон кунад

آری سپهر آنچه تو خواهی همان کند

Бо ҳар ки меҳрбон шавад ӯро кунад ҳалок

با هر که مهربان شود او را کند هلاک

Зини раҳи магари фалак ба маниш меҳрбон кунад

زین ره مگر فلک به منش مهربان کند

зи осеби ҳодисоти замони онзмон касе

ز آسیب حادثات زمان آنزمان کسی

Даврӣ кунад ки даврӣ аз аҳл замон кунад

دوری کند که دوری از اهل زمان کند

Бояд фироқ рӯй туро хости зи осмон

باید فراق روی تو را خواست ز آسمان

Чун бар хилофи хоҳиши кас осмон кунад

چون بر خلاف خواهش کس آسمان کند

Хуши он ки давлати абадӣ рӯ кунад ба ӯ

خوش آن که دولت ابدی رو کند به او

Яъне ки рӯ ба даргаи пер Муғон кунад

یعنی که رو به درگه پیر مغان کند

Пеши ту муддаӣ кунад изҳори шавқи ман

پیش تو مدعی کند اظهار شوق من

Шояд ба ин василаи туро бадгумон кунад

شاید به این وسیله تو را بدگمان کند

Озори ман бқсд ҷафо мекунад ( саҳоб )

آزار من بقصد جفا می کند (سحاب)

Аммо баҳонаи ин ки маро имтиҳон кунад

اما بهانه این که مرا امتحان کند