Чу зулф бар маи рӯйиш ниқоб ме гардад

چو زلف بر مه رویش نقاب می‌گردد

Ниҳон ба зери саҳоб офтоб ме гардад

نهان به زیر سحاب آفتاب می‌گردد

Чунон зи шарми ту ҳар рӯз хуй фишонд меҳр

چنان ز شرم تو هر روز خوی فشاند مهر

Ки шоми ғарқаи дарёӣ об ме гардад

که شام غرقهٔ دریای آب می‌گردد

Дилам ба кӯии ту доим ба ҷустуҷӯӣ вафост

دلم به کوی تو دایم به جستجوی وفاست

Чу ташнае ки ба гирд сароб ме гардад

چو تشنه‌ای که به گرد سراب می‌گردد

Ҳубоби баҳр сиришк манаст чарх аммо

حباب بحر سرشک منست چرخ اما

Хароби охир аз он чун ҳубоб ме гардад

خراب آخر از آن چون حباب می‌گردد

Балии зи қатра борон шавад ҳубоби падед

بلی ز قطرهٔ باران شود حباب پدید

Вале зи қатраи дигар хароб ме гардад

ولی ز قطرهٔ دیگر خراب می‌گردد

Шамеми турра ӯ гар расад ба нофаи чин

شمیم طرهٔ او گر رسد به نافه چین

Дубораи хӯни зи ҳасаду машк ноб ме гардад

دوباره خون ز حسد و مشک ناب می‌گردد

Ба шамъ рӯй ту парвонаи вор мафтӯн аст

به شمع روی تو پروانه‌وار مفتون است

Ки хур ба гирди ту бо ин шитоб ме гардад

که خور به گرد تو با این شتاب می‌گردد

Замони ҳиҷри ту то нагзарад ба гардани умр

زمان هجر تو تا نگذرد به گردن عمر

Хаёли зулфи баландат таноб ме гардад

خیال زلف بلندت طناب می‌گردد

Лабаш ҳар об ки нӯшад ( саҳоб ) хӯн ман аст

لبش هر آب که نوشد (سحاب) خون من است

Ки пеши лаъли вай аз шарм об ме гардад

که پیش لعل وی از شرم آب می‌گردد

Ънб ба торам токаст кавкабӣ ки аз он

عنب به طارم تاک است کوکبی که از آن

Ҳилоли соғари шоҳ офтоб ме гардад

هلال ساغر شاه آفتاب می‌گردد

Гузидаи фатҳъалии шаҳ ки наъли ашҳб ӯ

گزیده فتحعلی شه که نعل اشهب او

Тарози афсар афросйоб ме гардад

طراز افسر افراسیاب می‌گردد