Умедвории ман дар ҷаҳони висол ту бошад

امیدواری من در جهان وصال تو باشد

Ба нои умедии ман то чаҳ дар хаёл ту бошад

به نا امیدی من تا چه در خیال تو باشد

Ба боғи хулди гулӣ чун рахт куҷост гирифтам

به باغ خلد گلی چون رخت کجاست گرفتم

Ки қади сидрау тӯбо ба эътидол ту бошад

که قد سدره و طوبی به اعتدال تو باشد

Бигӯ чаҳ гӯнаи ту эй мурғи дили зи гӯшаи бомаш

بگو چه گونه تو ای مرغ دل ز گوشه بامش

Кунӣ агар ба мисли қӯтӣ ба бол ту бошад

کنی اگر به مثل قوتی به بال تو باشد

Барои сайди дили ман бдому дона чаҳ ҳоҷат

برای صید دل من بدام و دانه چه حاجت

Ки дому дона ӣ он мурғи зулфу хол ту бошад

که دام و دانه ی آن مرغ زلف و خال تو باشد

На шабнамаст ки бинӣ нишаста бар гули сӯрӣ

نه شبنم است که بینی نشسته بر گل سوری

Хўӣист инки биравяш зонФъол ту бошад

خوئیست اینکه برویش زانفعال تو باشد

Ба боғи дили бншондми басии ниҳолу дарахтӣ

به باغ دل بنشاندم بسی نهال و درختی

Ки бесамар буд эй орзӯи ниҳол ту бошад

که بی ثمر بود ای آرزو نهال تو باشد

Туро ( саҳоб ) дар андеша буд бози фалак ро

تو را (سحاب) در اندیشه بود باز فلک را

Чаҳ хандаҳо ки бар андешаи маҳол ту бошад

چه خنده‌ها که بر اندیشهٔ محال تو باشد