Доне чаҳ буд умри гарони мояи дамӣ чанд

دانی چه بود عمر گران مایه دمی چند

Ин айшу нишоташ ба ҳақиқати алмӣ чанд

این عیش و نشاطش به حقیقت المی چند

эй он ки туро нест яқини қиссаи дӯзах

ای آن که تو را نیست یقین قصه دوزخ

Аз кӯии хароботи бурун на қадамӣ чанд

از کوی خرابات برون نه قدمی چند

Шеърами ҳамаи ганҷи гуҳар аммо бар хубон

شعرم همه گنج گهر اما بر خوبان

Дардо ки муқобил набӯд бо дарме чанд

دردا که مقابل نبود با درمی چند

Хӯни хоҳии хеш аз ки кунад рӯзи қиёмат

خون خواهی خویش از که کند روز قیامت

Ин дил ки буд захмии теғи ситамӣ чанд

این دل که بود زخمی تیغ ستمی چند

Гуҳи сифри даҳони туу гуҳи мӯии миёнат

گه صفر دهان تو و گه موی میانت

Нагузошт Бақои зи вуҷӯду адамӣ чанд

نگذاشت بقایی ز وجود و عدمی چند

Бояд зи ғам ишқ кунад чора ӣ ҳар ғам

باید ز غم عشق کند چاره ی هر غم

Ҳар кас чу ( саҳобаст ) гирифтори ғамӣ чанд

هر کس چو (سحابست) گرفتار غمی چند