Ин на хатаст ки ороиши ҳасан ту фузуд

این نه خط است که آرایش حسن تو فزود

Соя ӣ зулфи сиёҳи ту рахт кард кабӯд

سایه ی زلف سیاه تو رخت کرد کبود

Ин на хатаст ки ороиш ӯ хост чу дӯд

این نه خط است که آرایش او خواست چو دود

Дӯди оҳи ман аз ойӣна ӯ акс намӯд

دود آه من از آیینهٔ او عکس نمود

Хат ӯ сар заду шодам ки ба ушшоқ ӯ ро

خط او سر زد و شادم که به عشاق او را

АлтФотист ки ҳар рӯз фузун хоҳад буд

التفاتیست که هر روز فزون خواهد بود

Сайқали ҳасан каз ойина ӣ ҷони занги здост

صیقل حسن کز آئینه ی جان زنگ زداست

Занг аз ойина ӣ худ чун натавонист задуд ?

زنگ از آئینه ی خود چون نتوانست زدود؟

Он лаби лаъл ки аз кори ҷаҳони уқдаи гшост

آن لب لعل که از کار جهان عقده گشاست

Уқда аз кор фурӯбаста ӣ худ чун нагушӯд ?

عقده از کار فروبسته ی خود چون نگشود؟

Вақт онаст ки он турра ӣ таррор диҳад

وقت آن است که آن طره ی طرار دهد

Бози пас нақди дилиро ки аз ушшоқи рабӯд

باز پس نقد دلی را که از عشاق ربود

Тухми Меҳрӣ ки дар он боғ фишондем ( саҳоб )

تخم مهری که در آن باغ فشاندیم (سحاب)

Ҳосилаши роз хиҷолат натавонем дуруд

حاصلش راز خجالت نتوانیم درود