То равони ашки ман аз дида ӣ тар хоҳад буд

تا روان اشک من از دیده ی تر خواهد بود

Халқро зи оташи хуят чаҳ асар хоҳад буд

خلق را ز آتش خویت چه اثر خواهد بود

зи ошёнӣ ки дар ин боғи ниҳодами шодам

ز آشیانی که در این باغ نهادم شادم

Кони ҳам аз боди хазони зер ва зибр хоҳад буд

کآن هم از باد خزان زیر و زبر خواهد بود

наметавон ёфтан аз ханда ӣ ин барқ ки боғ

می توان یافتن از خنده ی این برق که باغ

Охир аз гиря ӣ абраш чаҳ самар хоҳад буд

آخر از گریه ی ابرش چه ثمر خواهد بود

То ба фикри ғам Фарҳод набошад ширин

تا به فکر غم فرهاد نباشد شیرین

Талхкомии вай аз рашк шукр хоҳад буд

تلخکامی وی از رشک شکر خواهد بود

Завқи мастии з касе пресс ки дар маҳфили ишқ

ذوق مستی ز کسی پرس که در محفل عشق

Лаъли гавани соғараш аз хӯн ҷигар хоҳад буд

لعل گون ساغرش از خون جگر خواهد بود

То буд хосияти лаъли ту бо табъ ( саҳоб )

تا بود خاصیت لعل تو با طبع (سحاب)

Бе баҳотар зи садаф дар ва гуҳар хоҳад буд

بی بهاتر ز صدف در و گهر خواهد بود