Дар кӯяш эй рақиби ҳамин дарди баси маро

در کویش ای رقیب همین درد بس مرا

Каз чун ту но касе накунад фарқи каси маро

کز چون تو نا کسی نکند فرق کس مرا

На ҷаври хорӣ ва на ҷафои гулии дареғ

نه جور خاری و نه جفای گلی دریغ

Зосоишӣ ки буд ба кунҷи қафаси маро

زآسایشی که بود به کنج قفس مرا

Бо покдоманони ҳавас улфатяш нест

با پاکدامنان هوس الفتیش نیست

Он ба ки боз донад аз аҳли ҳаваси маро

آن به که باز داند از اهل هوس مرا

Наздик гашта маҳмили он моҳи нави сафар

نزدیک گشته محمل آن ماه نو سفر

Каз дил расад ба гӯши садои ҷараси маро

کز دل رسد به گوش صدای جرس مرا

Он нур дида рафту фироқаши здидаҳи барад

آن نور دیده رفت و فراقش زدیده برد

Нурӣ ки буд аз рух ӯ мнқбси маро

نوری که بود از رخ او منقبس مرا

Чун дастрас ба доман ӯ нест эй аҷал

چون دسترس به دامن او نیست ای اجل

Бар домани ту кош буд дастраси маро

بر دامن تو کاش بود دسترس مرا

Гар сӯз нолаам буд ин баҳри ошён

گر سوز ناله ام بود این بهر آشیان

Гирам ки ҷамъи гашти яке мушти хаси маро

گیرم که جمع گشت یکی مشت خس مرا

Дар кунҷи фақри тарк ҳавас карда ва кунун

در کنج فقر ترک هوس کرده و کنون

Бошад на бими дздўнаҳи хавфи асаси маро

باشد نه بیم دزدونه خوف عسس مرا

Гуяд бибол аз инки ба ҷўлонгаҳ ( саҳоб )

گوید ببال از اینکه به جولانگه (سحاب)

Олӯда шуд ба хоки ту наъли фарси маро

آلوده شد به خاک تو نعل فرس مرا