Хушо он рӯзгори хуш ки бо ман буд ёрии хуш

خوشا آن روزگار خوش که با من بود یاری خوش

Ҷудои зи он ёри хуш дигар надидам рӯзгории хуш

جدا ز آن یار خوش دیگر ندیدم روزگاری خوش

Нмидонм ба сайди дил чаҳ омад он қадр донам

نمیدانم به صید دل چه آمد آنقدر دانم

Ки дар хӯн метапад аз шаҳсавории хуши шикории хуш

که در خون می تپد از شهسواری خوش شکاری خوش

Навиди куштанами он шӯх имшаб дода ва дорам

نوید کشتنم آن شوخ امشب داده و دارم

Ба умеди вафои ваъда ӣ хуши интизории хуш

به امید وفای وعده ی خوش انتظاری خوش

Буд зон шаҳриёрами шаҳри дили вайрону ҳайронам

بود زان شهریارم شهر دل ویران و حیرانم

Ки чун вайрон шавад шаҳрӣ ки дорад шаҳриёрии хуш ?

که چون ویران شود شهری که دارد شهریاری خوش؟

Ғамам аз ғмгсорон гарчи доим дар дили сет аммо

غمم از غمگساران گرچه دایم در دل ست اما

Набошад нои хуши он ғамро ки бошад ғмгсории хуш

نباشد نا خوش آن غم را که باشد غمگساری خوش

На васлаши хуш буд на ҳиҷр ва на шодӣ на ғамнокӣ

نه وصلش خوش بود نه هجر و نه شادی نه غمناکی

Хато гуяд ки гуяд ишқ бозӣ ҳаст кории хуш

خطا گوید که گوید عشق بازی هست کاری خوش

Буд дар сайди гоҳати шҳсўоро то кӣми ҳасрат ?

بود در صید گاهت شهسوارا تا کیم حسرت؟

Бар он сайдӣ ки аз дунбол дорад шаҳсавории хуш

بر آن صیدی که از دنبال دارد شهسواری خوش

( сҳобо ) ҳамчуи марҳам бар дили ушшоқи хори ғам

(سحابا) همچو مرهم بر دل عشاق خار غم

Хушаст аммо агар хорӣ буд аз глъзории хуш

خوش است اما اگر خاری بود از گلعذاری خوش