На аз пайванд ҳар олӯдаи домоне буд бокаш

نه از پیوند هر آلوده دامانی بود باکش

Ҳамин тарсади зи ман олӯда гардад домани покаш

همین ترسد ز من آلوده گردد دامن پاکش

Наёбӣ ҳаргизи осоиши ?герат ҳар кушта Эй хоҳад

نیابی هرگز آسایش گرت هر کشته‌ای خواهد

Ки аз роҳи вафои як бори ое бар сари хокаш

که از راه وفا یک بار آیی بر سر خاکش

Гуҳӣ аз хори хори сина чокам шавад огаҳ

گهی از خار خار سینهٔ چاکم شود آگه

Ки аз ишқ гулӣ гардад гиребони ҳамчуи гули чокаш

که از عشق گلی گردد گریبان همچو گل چاکش

Ҳамин баси ифтихори ман ки хӯнами резад аз тирӣ

همین بس افتخار من که خونم ریزد از تیری

Вагарнаи ман на он сайдам ки ӯ бандад ба фитрокаш

وگرنه من نه آن صیدم که او بندد به فتراکش

Нагӯяд зоҳид аз рӯй хиради ҳарфии балии он кас

نگوید زاهد از روی خرد حرفی بلی آن کس

Ки инкори рух зебо кунад пайдост идрокаш

که انکار رخ زیبا کند پیداست ادراکش

Ба ҷони дардии сети кон рӯй дил афрӯзаст дирамонаш

به جان دردی‌ست کان روی دل‌افروزست درمانش

Ба дили заҳрии сети кони лаъли шкрборсти тирёкаш

به دل زهری‌ست کان لعل شکربارست تریاکش

Баради ҷони ҳарки аз ҷаврнигор кӣнаи ҷӯии ман

برد جان هرکه از جور نگار کینه‌جوی من

Чаҳ бим аз кӣнаи ахтар , чаҳ бок аз ҷаври афлокаш ?

چه بیم از کینهٔ اختر، چه باک از جور افلاکش؟

Туе кондишаҳ набӯд аз ( саҳоб ) варна андешад

تویی کاندیشه نبود از (سحاب) ورنه اندیشد

Фалак аз оҳи ғамноку замин аз чашми намнокаш

فلک از آه غمناک و زمین از چشم نمناکش