Агар зи омезиш ағёр набӯд ёри ман ораш

اگر ز آمیزش اغیار نبود یار من عارش

Чаро гардад хаҷали ҳргаҳ ки байнами пеши ағёраш ?

چرا گردد خجل هرگه که بینم پیش اغیارش؟

Ба бозори муҳаббат аз матоъи ошиқии мо ро

به بازار محبت از متاع عاشقی ما را

Вафое ҳасту ҷонӣ то ки хоҳад шуд харидораш

وفایی هست و جانی تا که خواهد شد خریدارش

Ҳануз аз бор ҷаврат нест огаҳи дил , ба дӯш ӯ

هنوز از بار جورت نیست آگه دل، به دوش او

Бунаи бории фузунтар то бидонад чист дарбораш

بنه باری فزون‌تر تا بداند چیست دربارش

зи эъҷози лаби он шӯхи шакарлаб чаро ёрб

ز اعجاز لب آن شوخ شکرلب چرا یارب

Шифо ёбад ҳамаи бемории алои чашми бемораш ?

شفا یابد همه بیماری الا چشم بیمارش؟

зи ишқи Юсуфии ман низ чун ёқӯбам аммо ӯ

ز عشق یوسفی من نیز چون یعقوبم اما او

зи буи перҳан шуд равшани охири дидаи тораш

ز بوی پیرهن شد روشن آخر دیدهٔ تارش

Агар аз кори дил зулфаш тавонад уқда бигушоед

اگر از کار دل زلفش تواند عقده بگشاید

Чаро чун дил буд ҳар тор ӯ сад уқда дар кораш ?

چرا چون دل بود هر تار او صد عقده در کارش؟

Туро оризи гулистонӣ казон норустаи хор аз гул

تو را عارض گلستانی کزان نارسته خار از گل

Марои мижгон чу гулзорӣ ки гулҳо руста аз хораш

مرا مژگان چو گلزاری که گل‌ها رسته از خارش

( саҳоб ) он ма надорад бе ту фарқӣ бо саҳоби имшаб

(سحاب) آن مه ندارد بی‌تو فرقی با سحاب امشب

Ки борони ашк хунинасту барқи оҳи шррборш

که باران اشک خونین است و برق آه شرربارش