Чун ту май хоҳем аз худ ба нигоҳии қонеъ

چون تو می خواهیم از خود به نگاهی قانع

Ба нигоҳӣ шавад ин дидаи илоҳии қонеъ

به نگاهی شود این دیده الهی قانع

Боиси даврӣ ман шуд тамаъи васли мудом

باعث دوری من شد طمع وصل مدام

Кош мебуд аз аввал ба нигоҳии қонеъ

کاش میبود از اول به نگاهی قانع

Шуд хароб аз ғам ӯ ҳар дилӣ оре нашавад

شد خراب از غم او هر دلی آری نشود

Худ ба вайронии як хонаи сипоҳии қонеъ

خود به ویرانی یک خانه سپاهی قانع

Рӯзу шаб буд нигоҳам ба ту ва бе ту кунун

روز و شب بود نگاهم به تو و بی تو کنون

Ба нигоҳӣ шудаам гоҳ ба гоҳе қонеъ

به نگاهی شده ام گاه به گاهی قانع

Ман ҳам озурда нигарадам зи дили озории ту

من هم آزرده نگردم ز دل آزاری تو

Гар ба озори гдоӣӣ шудаи шоҳии қонеъ

گر به آزار گدائی شده شاهی قانع

Ман ки май буд нигоҳам ба рахти бегау гоҳ

من که می بود نگاهم به رخت بیگه و گاه

Ба нигоҳӣ шудаам гоҳи бгоҳии қонеъ

به نگاهی شده ام گاه بگاهی قانع

Ҳамаи каси чидаи зи боғи ту гули васл ва ( саҳоб )

همه کس چیده ز باغ تو گل وصل و (سحاب)

Шуда аз боғи висолат ба гиёҳии қонеъ

شده از باغ وصالت به گیاهی قانع