зи атрофи гулистони ту рўӣидаҳи хори ҳайф

ز اطراف گلستان تو روئیده خار حیف

Оварда хори гулбуни ҳасанат ба бори ҳайф

آورده خار گلبن حسنت به بار حیف

Аз бас ҳазар накардем аз оҳи дил кунун

از بس حذر نکردیم از آه دل کنون

Аз дӯди оҳами ойина ?ут гашта тори ҳайф

از دود آهم آئینه ات گشته تار حیف

Шуд ғунча ӣ лабу гули рӯяти ниҳони зи хат

شد غنچه ی لب و گل رویت نهان ز خط

Зон ғунчаи сад дареғи вази он гули ҳазор ҳайф

زان غنچه صد دریغ وز آن گل هزار حیف

Омад ба бори гули басии оре , дар ин чаман

آمد به بار گل بسی آری، در این چمن

Беш аз ду рӯз лек намонад ба бори ҳайф

بیش از دو روز لیک نماند به بار حیف

Бошад агар чаҳ фасли баҳор аз паии хазон

باشد اگر چه فصل بهار از پی خزان

Лек ин хазон набошадаш аз паии баҳори ҳайф

لیک این خزان نباشدش از پی بهار حیف

То ҷяши хат ба арса ӣ ҳасан ту тохта аст

تا جیش خط به عرصه ی حسن تو تاخته است

Пинҳон шудааст меҳри рахт дар ғубори ҳайф

پنهان شده است مهر رخت در غبار حیف

Пӯшед аз ( саҳоб ) зи баси рух кунун ту ро

پوشید از (سحاب) ز بس رخ کنون تو را

Зери саҳоби хат шудаи моҳи изори ҳайф

زیر سحاب خط شده ماه عذار حیف