Хоҳад ҳазор зиндаи з ғайрат шавад ҳалок

خواهد هزار زنده ز غیرت شود هلاک

Гоҳе пас аз ҳалокам агар бугзарад ба хок

گاهی پس از هلاکم اگر بگذرد به خاک

Шуд чоки сина ӣ фалак аз оҳ битарс

شد چاک سینه ی فلک از آه بترس

Оҳӣ ки бар фалак равад аз синаҳои чок

آهی که بر فلک رود از سینه های چاک

эй рӯз ман задаст ту чун турра ӣ ту тор

ای روز من زدست تو چون طره ی تو تار

Ваии ишқи ман ба рӯй ту чун домани ту пок

وی عشق من به روی تو چون دامن تو پاک

Аз дидаи ашки ман зғмти рафта то смк

از دیده اشک من زغمت رفته تا سمک

Вази синаи оҳам аз ситамати рафта то смок

وز سینه آهم از ستمت رفته تا سماک

Ҳар лаҳза бештар шавад оҳами зи дарди ту

هر لحظه بیشتر شود آهم ز درد تو

Инаст ҳар дамами асари оҳи дарднок

این است هر دمم اثر آه دردناک

Андешаи доштам ки ҷудо созадам зи дӯст

اندیشه داشتم که جدا سازدم ز دوست

Акнӯн марои здшмнии осмон чаҳ бок

اکنون مرا زدشمنی آسمان چه باک

Ҳар шомгаҳ ( саҳоб ) ба тқбили хоки пош

هر شامگه (سحاب) به تقبیل خاک پاش

Аз авҷи чархи меҳр дар уфтад ба рӯй хок

از اوج چرخ مهر در افتد به روی خاک