Гар зон ки фиғонии зи дил зор барорам

گر زآن که فغانی ز دل زار برآرم

Коми дили зор аз ту дил озор барорам

کام دل زار از تو دل‌آزار برآرم

Аз обилаи по ба раҳи водии ишқат

از آبلهٔ پا به ره وادی عشقت

Ҳар гом чаҳ гулҳо ки з ҳар хор барорам

هر گام چه گل‌ها که ز هر خار برآرم

Хоҳам ки дил аз равзан рӯй ту бибинад

خواهم که دل از روزن روی تو ببیند

Гар тири ту аз сина аФгор барорам

گر تیر تو از سینهٔ افگار برآرم

Аз ҳад нагузаштааст ҷафои кории гардун

از حد نگذشته است جفا کاری گردون

Вақтаст ки як оҳи шарар бор барорам

وقت است که یک آه شرر بار برآرم

Бо ашки шаби ҳиҷру нигоҳи шаби васлат

با اشک شب هجر و نگاه شب وصلت

Чун орзӯии дида бедор барорам

چون آرزوی دیدهٔ بیدار برآرم

То дар раҳи ишқи ту ба сари хок тавон кард

تا در ره عشق تو به سر خاک توان کرد

Кӯи фурсати онам ки зи по хор барорам

کو فرصت آنم که ز پا خار برآرم

Донам ки ҳиҷоби ману маъшӯқ ( саҳоб ) аст

دانم که حجاب من و معشوق (سحاب) است

Рӯзӣ ки сар аз парда пиндор барорам

روزی که سر از پردهٔ پندار برآرم