Ин чаҳ дом аст надонам ки дар он афтодам ? !

این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟!

Кошёну гулу гулшан ҳама рафт аз ёдам

کآشیان و گل و گلشن همه رفت از یادم

Ба сӯии ман назари зоҳидии афтодаи магар

به سوی من نظر زاهدی افتاده مگر

Ки чунин аз назари пери Муғони афтодам

که چنین از نظر پیر مغان افتادم

Чарх хоҳад кунад аҷзои вуҷӯдами ҳамаи хок

چرخ خواهد کند اجزای وجودم همه خاک

Лек ҷоӣӣ ки ба кӯй ту наёрад бодам

لیک جائی که به کوی تو نیارد بادم

Сар ба печам агар аз суҳбати риндон ёрб

سر به پیچم اگر از صحبت رندان یارب

Мубталои соз ба ҳам суҳбатии зӯҳҳодам

مبتلا ساز به هم صحبتی زهادم

Чун пай ҳиҷр висоласту паии васли фироқ

چون پی هجر وصالست و پی وصل فراق

На зи ҳиҷрони ту ғамгин на зи васлати шодам

نه ز هجران تو غمگین نه ز وصلت شادم

Сайди ман қобили фитрок на аммо чаҳ шавад

صید من قابل فتراک نه اما چه شود

Каз яке захм расад баҳрае аз сайёдам ?

کز یکی زخم رسد بهره ای از صیادم؟

Бодаи бунёди ғам гетӣам аз дили бикунад

باده بنیاد غم گیتی ام از دل بکند

Варна як дами ғами гетии бикунади бунёдам

ورنه یک دم غم گیتی بکند بنیادم

Монеъ шоирем ғусса даҳраст ( саҳоб )

مانع شاعریم غصهٔ دهر است (سحاب)

Варна дар даҳр касе нест ба истеъдодам

ورنه در دهر کسی نیست به استعدادم