Чаҳ ғамгар дар баҳории бӯса ӯ нақд ҷон додам

چه غم گر در بهاری بوسهٔ او نقد جان دادم

Ҳаёт бе саботии баҳри умр ҷовдон додам

حیات بی ثباتی بهر عمر جاودان دادم

Нашуд ҳаргиз ба ман моили дил ӯ бар хилофи ман

نشد هرگز به من مایل دل او بر خلاف من

Ки ғайр аз ӯ надодами дил ба кас то онкӣ ҷон додам

که غیر از او ندادم دل به کس تا آنکه جان دادم

Тамоми умри сарфи ин ва он кардам , ситам кардам

تمام عمر صرف این و آن کردم، ستم کردم

Ки ганҷи шоягониро худ аз каф ройгон додам

که گنج شایگانی را خود از کف رایگان دادم

Набудам дӯст то бо ӯ набудам осмони душман

نبودم دوست تا با او نبودم آسمان دشمن

Ки ҷон додам зи дасти ин чу дил бар даст он додам

که جان دادم ز دست این چو دل بر دست آن دادم

Заранг чун зрирм то нагардад рози дили пайдо

زرنگ چون زریرم تا نگردد راز دل پیدا

Рухи худро зхўни дидаи ранг арғавон додам

رخ خود را زخون دیده رنگ ارغوان دادم

зи дасти таъна ӣ перу ҷавони мардуми сазои ман

ز دست طعنه ی پیر و جوان مردم سزای من

Ки дар перии Аннани худ бадасти он ҷавон додам

که در پیری عنان خود بدست آن جوان دادم

Маро набӯд ( сҳобо ) бо фалаки дасти мукофотӣ

مرا نبود (سحابا) با فلک دست مکافاتی

Хаданги оҳ ман гирад магар аз осмон додам

خدنگ آه من گیرد مگر از آسمان دادم