Ба хок покам кунед чанде фиғону ғавғои пас аз ҳалокам

به خاک پاکم کنید چندی فغان و غوغا پس از هلاکم

Ки шояд он шӯх ки як раҳи оради паии тамошои гузар ба хокам

که شاید آن شوخ که یک ره آرد پی تماشا گذر به خاکم

Туро таваҳҳум аз ин ки хокам мабод бод оварад ба Кувайт

تو را توهم از این که خاکم مباد باد آورد به کویت

Марои тасаввур ки аз тараҳҳуми нмидҳии ту ббоди хокам

مرا تصور که از ترحم نمیدهی تو بباد خاکم

Ба ҳайратами зин ки шавқи теғат чигуна берун наёяд аз дил

به حیرتم زین که شوق تیغت چگونه بیرون نیاید از دل

Чаро ки аз теғ бе дареғати расида бар дили ҳазор чокам

چرا که از تیغ بی دریغت رسیده بر دل هزار چاکم

Зъшқи поками асири ҳурмони змни бтонроўгар на чандон

زعشق پاکم اسیر حرمان زمن بتانراو گر نه چندان

Ҳазар набӯдӣ шудӣ мулавваси ҳавас гар олуд ба ишқи покам

حذر نبودی شدی ملوث هوس گر آلود به عشق پاکم

Ҳамеша гуфтам з рафтан ҷон равад зҷони дардоу дардо

همیشه گفتم ز رفتن جان رود زجان دردا و دردا

Ки ҷонам аз ҷисм бирафт ва дардаш нарафт аз ҷони дарднокам

که جانم از جسم برفت و دردش نرفت از جان دردناکم

Агар бибояд ки нест бокам шавад пушаймони зи куштани ман

اگر بباید که نیست باکم شود پشیمان ز کشتن من

( саҳоб ) нолам ки то зи куштан чунон надонад ки нест бокам

(سحاب) نالم که تا ز کشتن چنان نداند که نیست باکم