Гарчи дар боғи сари кӯии ту эй гули хорам

گرچه در باغ سر کوی تو ای گل خارم

То ба кӯии туам аз боғи ҷинони безорам

تا به کوی توام از باغ جنان بیزارم

эй ки гуфтӣ ба чаҳ корӣ нагузаштааст ҳануз

ای که گفتی به چه کاری نگذشته است هنوز

Дар ғамати кори ман аз кор вале дар корам

در غمت کار من از کار ولی در کارم

Ҳам алоҷи ман бемор тавонад гарчи

هم علاج من بیمار تواند گرچه

Чашми бемор ту кардааст чунин беморам

چشم بیمار تو کرده است چنین بیمارم

Шодмон ҳар шабӣ аз кӯча ӣ ӯ ме оем

شادمان هر شبی از کوچه ی او می آیم

То ндонанд ки набӯд ба ҳаримаши боРом

تا ندانند که نبود به حریمش بارم

Шуд дили озортар аз зорӣ бе ҳосили дил

شد دل آزار تر از زاری بی حاصل دل

эй дили зори зоФғони ту дар озорам

ای دل زار زافغان تو در آزارم

Соғари бода чу гардид лаболаб нагузошт

ساغر باده چو گردید لبالب نگذاشت

Лаб бетавба шавад фориғ аз истиғфорам

لب بی توبه شود فارغ از استغفارم

наметавонам накунам дар ғам ӯ нола ( саҳоб )

می توانم نکنم در غم او ناله (سحاب)

Хосса бо дард каму ҳавсила бисёрам

خاصه با درد کم و حوصله بسیارم