Пайғоми турогар ҳамаи дил буд буридам

پیغام تو را گر همه دل بود بریدم

Як бор нагуфтам ки надомат накашидам

یک بار نگفتم که ندامت نکشیدم

Санги ситами ҳеҷ каси ин завқ надорад

سنگ ستم هیچ کس این ذوق ندارد

Бисёр заҳри гӯша ӣ девор паридам

بسیار زهر گوشه ی دیوار پریدم

Дар маҷлис ағёр надонам ба ки будӣ

در مجلس اغیار ندانم به که بودی

Ҳар гуҳи сухани меҳру вафо аз ту шунидам

هر گه سخن مهر و وفا از تو شنیدم

Аз бас ки ба умеди ту ҳар рӯз нишастам

از بس که به امید تو هر روز نشستم

То шом дар ин роҳ ба васлат нарасидам

تا شام در این راه به وصلت نرسیدم

Имрӯзи зи умедам ҳама онаст ки гуяд

امروز ز امیدم همه آنست که گوید

Рӯзӣ ки зўсл ту шавад қатъи умедам

روزی که زوصل تو شود قطع امیدم

Дигар ба чаҳ умед шавам зинда ба маҳшар ?

دیگر به چه امید شوم زنده به محشر؟

Кам нест ( саҳоб ) ончии бик умр кашидам

کم نیست (سحاب) آنچه بیک عمر کشیدم