Чаҳ ғамгар дар буриш меҳр хамӯшӣ бар даҳан дорам
چه غم گر در برش مهر خموشی بر دهن دارم
Ки бо ӯ дар миён аз ҳар нигоҳии сад сухан дорам
که با او در میان از هر نگاهی صد سخن دارم
Маро на тоқатӣ дар даст ва на хуӣ ба бедодӣ
مرا نه طاقتی در دست و نه خویی به بیدادی
намедонам алоҷаш чист ин дардӣ ки ман дорам
نمیدانم علاجش چیست این دردی که من دارم
Шавад рӯзӣ ки пурсад аз ту хӯни халқ ва ман пӯшам
شود روزی که پرسد از تو خون خلق و من پوشم
Наоне захмҳоиро ки дар зер кафан дорам
نهانی زخمهایی را که در زیر کفن دارم
Маро ронанд аз базми висоли ағёр ва ман ғофил
مرا رانند از بزم وصال اغیار و من غافل
Ки дар базми дил аз васлаши ҳазорон анҷуман дорам
که در بزم دل از وصلش هزاران انجمن دارم
На ҳасании комил ва на бе ғами ишқаши шикебе
نه حسنی کامل و نه بیغم عشقش شکیبایی
Фиғон аз дасти ин мушкили писандиҳо ки ман дорам
فغان از دست این مشکلپسندیها که من دارم
Алоҷи дарди ҳиҷри имшаб ба оҳ субҳдам хоҳам
علاج درد هجر امشب به آه صبحدم خواهم
( саҳоб ) аз содагӣ то субҳи умед зистан дорам
(سحاب) از سادگی تا صبح امید زیستن دارم