Умеди меҳр ба ҳар кас ки буд ҷуз ту гусастам

امید مهر به هر کس که بود جز تو گسستم

Ба сад умеди вФоӣӣ ки дил ба меҳри ту бастам

به صد امید وفائی که دل به مهر تو بستم

Барои бастани аҳдӣ ки аз нахусти шикастӣ

برای بستن عهدی که از نخست شکستی

Чаҳ аҳдҳо ки ба аҳди ту сусти аҳди шикастам

چه عهدها که به عهد تو سست عهد شکستم

Агар чаҳ нест умедӣ ба аҳди сусти ту аммо

اگر چه نیست امیدی به عهد سست تو اما

Ба ин хушам ки замонӣ буд бадасти ту дастам

به این خوشم که زمانی بود بدست تو دستم

Ту шавқи байн , ки ба умеди ваъдае ки надодӣ ,

تو شُوق بین، که به امّیدِ وعده‌ای که ندادی،

Ба раҳгузори ту умрӣ дар интизор нишастам

به رهگذار تو عمری در انتظار نشستم

Хуши он замон ки кашами як ду ҷоми бода ва гӯям

خوش آن زمان که کشم یک دو جام باده و گویم

Ба дӯсти рози дили худ ба ин баҳона ки мастам

به دوست راز دل خود به این بهانه که مستم

Ту ҳар дамии бхёли ҷафои дайгарӣ ва ман

تو هر دمی بخیال جفای دیگری و من

Мудоми хўшдл аз инам ки дар хаёл ту ҳастам

مدام خوشدل از اینم که در خیال تو هستم

Лабат чу ҷуръаи саҳбои рахт чу бодаи гулгун

لبت چو جرعهٔ صهبا رخت چو بادهٔ گلگون

Аз он ( саҳоб ) чунин ҷуръаи бодае бпрстм

از آن (سحاب) چنین جرعه‌  باده‌ای بپرستم