Дил шуд аз даст ва ба роҳи талабаши ончии давидам

دل شد از دست و به راه طلبش آنچه دویدم

Ғайри нокомӣу ранҷу ғам ва андӯҳ надидам

غیر ناکامی و رنج و غم و اندوه ندیدم

Ришта ӣ меҳру вафоро чу гусаст он бути зебо

رشته ی مهر و وفا را چو گسست آن بت زیبا

Набӯд ҷои маломат ки дил аз умр буридам

نبود جای ملامت که دل از عمر بریدم

Ҳар чаҳ он дӯсти бсўзондм аз оташи ҳиҷрон

هر چه آن دوست بسوزاندم از آتش هجران

Ҳичгаҳ дар раҳ васлаш нашавад қатъи умедам

هیچگه در ره وصلش نشود قطع امیدم

Бар дар майкада аз роҳи хулӯси омадам акнӯн

بر در میکده از راه خلوص آمدم اکنون

Ба умедӣ ки диҳад пери хароботи нбидм

به امیدی که دهد پیر خرابات نبیدم

Солҳо дар раҳ мақсӯд задам гоми валикин

سالها در ره مقصود زدم گام ولیکن

Лаҳза ӣ ӣии нави гулӣ аз гулшан омол начедам

لحظه ی ئی نو گلی از گلشن آمال نچیدم

Ман ( саҳобам ) ки нишастам ба умедӣ ки бногаҳ

من (سحابم) که نشستم به امیدی که بناگه

Пайкӣ аз ҷониб дилбар диҳад аз васли навидам

پیکی از جانب دلبر دهد از وصل نویدم