Аз дасти додхоҳ агар инаст оҳи ман

از دست دادخواه اگر این است آه من

Оҳ ар ба дод ман нарасад дод хоҳи ман

آه ار به داد من نرسد داد خواه من

Бинишаст ҳар ки дид ба рухсори моҳи ман

بنشست هر که دید به رخسار ماه من

Зони турра ӣ сиёҳ ба рӯзи сиёҳи ман

زآن طره ی سیاه به روز سیاه من

Аз баси дилам ба нолау афғони гирифтаи ху

از بس دلم به ناله و افغان گرفته خو

Хоҳам ба дод ман нарасад додхоҳи ман

خواهم به داد من نرسد دادخواه من

Ҷяши ту нозу ғамзаи сипоҳи ман ашку оҳ

جیش تو نازو غمزه سپاه من اشک و آه

То мунҳазим ки лашкари ту ё сипоҳи ман

تا منهزم که لشکر تو یا سپاه من

эй пер май фуруши мронми з дар ки нест

ای پیر می فروش مرانم ز در که نیست

Ҷузи даргаати зи фитна ӣ даврони паноҳи ман

جز درگهت ز فتنه ی دوران پناه من

Дил ҳар дам аз ту нолад ва ман узри хоҳ ӯ

دل هر دم از تو نالد و من عذر خواه او

Аз ин гуноҳ то ки шавад узри хоҳи ман

از این گناه تا که شود عذر خواه من

Дили барад аз нахусти гумони вафо бар ӯ

دل برد از نخست گمان وفا بر او

Шуд иштибоҳ ӯ сабаби иштибоҳи ман

شد اشتباه او سبب اشتباه من

Дар маҳшар аз шикоятам андеша кун вале

در محشر از شکایتم اندیشه کن ولی

То он замон ки сӯй ту уфтад нигоҳи ман

تا آن زمان که سوی تو افتد نگاه من

Дар маҳшар аз шикоятам андеша кун вале

در محشر از شکایتم اندیشه کن ولی

То он замон ки сӯй ту уфтад нигоҳи ман

تا آن زمان که سوی تو افتد نگاه من

Шояд гарми бҷрм вафо мекашад ки нест

شاید گرم بجرم وفا می کشد که نیست

Ҷурмии буриш ( саҳоб ) фузун аз гуноҳи ман

جرمی برش (سحاب) فزون از گناه من