Кош акнӯн ки ба кӯии ту буд манзили ман

کاش اکنون که به کوی تو بود منزل من

Буд бар пои ман ин банд ки дорад дили ман

بود بر پای من این بند که دارد دل من

Аз паии ранҷиши соид ба шаҳидони ситам

از پی رنجش ساعد به شهیدان ستم

Даъвӣ онаст ки дар ҳашар кунад қотили ман

دعوی آن است که در حشر کند قاتل من

Дар барам дил тапад аз шавқи хадангати ҳамаи умр

در برم دل تپد از شوق خدنگت همه عمر

Магари он рӯз ки дар хоки тпди бсмли ман

مگر آن روز که در خاک طپد بسمل من

Дар ҷаҳон шояд агар нест ғамӣ зонка ба даҳр

در جهان شاید اگر نیست غمی زانکه به دهر

Ҳар ғамӣ буд сириштанд ба обу гули ман

هر غمی بود سرشتند به آب و گل من

Ҳаст маҳрӯмии ман боиси навмидии ғайр

هست محرومی من باعث نومیدی غیر

Ба ки аз васли ту ҳосил нашавад мушкили ман

به که از وصل تو حاصل نشود مشکل من

Ҷон аз он монда ба тан то ки шавад бархе ӯ

جان از آن مانده به تن تا که شود برخی او

Гар қабулаш фитад ин тӯҳфа ӣ ноқобили ман

گر قبولش فتد این تحفه ی ناقابل من

Рехти хӯнам ба яке захму марои кишт ( саҳоб )

ریخت خونم به یکی زخم و مرا کشت (سحاب)

Лекин аз орзӯии захм дигар қотили ман

لیکن از آرزوی زخم دگر قاتل من