Рухи ёрони ду зулф тира пӯшеданд аз ёрон

رخ یاران دو زلف تیره پوشیدند از یاران

Сияҳ карданд рӯзи олимиро он сияҳи корон

سیه کردند روز عالمی را آن سیه کاران

Дили маҷрӯҳ мо дорад умеди новаки дигар

دل مجروح ما دارد امید ناوک دیگر

Ту тираи худ буруни ореи зи дилҳои дили аФгорон

تو تیره خود برون آری ز دلهای دل افگاران

Дилам дорад зчшмши чашми лутф аммо нмидонд

دلم دارد زچشمش چشم لطف اما نمیداند

з беморон намеояд парастории беморон

ز بیماران نمی آید پرستاری بیماران

Чу по дар водӣ ишқаш наҳодӣ тарки сар бояд

چو پا در وادی عشقش نهادی ترک سر باید

Ки каси поёни ин водӣ надид алои сбкборон

که کس پایان این وادی ندید الا سبکباران

Чаҳ манъ мо кунӣ аз бодаи зоҳид чун наме пурсанад

چه منع ما کنی از باده زاهد چون نمی پرسند

Ба ҳашар аз бе гуноҳони ҳечкас ҷурми гунаҳи корон

به حشر از بی گناهان هیچکس جرم گنه کاران

Харидории зи як сӯ буд ҳамчун перзан ӯ ро

خریداری ز یک سو بود همچون پیرزن او را

Чаро шармӣ накарданд аз баҳоии худ харидорон

چرا شرمی نکردند از بهای خود خریداران

Агар имрӯз бошад чашми эшон бар кафи соқӣ

اگر امروز باشد چشم ایشان بر کف ساقی

Буд фардои басӯии раҳмати ҳақи чашми михўорон

بود فردا بسوی رحمت حق چشم میخواران

( саҳоб ) аз дидаи ашк афзӯн фишонд чун кашад оҳӣ

(سحاب) از دیده اشک افزون فشاند چون کشد آهی

Ки шояд шуълаи ин барқро бинишонад он борон

که شاید شعلهٔ این برق را بنشاند آن باران