Муддаиро кард ёри хештан

مدعی را کرد یار خویشتن

То кунам ман фикри кори хештан

تا کنم من فکر کار خویشتن

Ба ки надаҳум ваъда ӣ васлаш ба хеш

به که ندهم وعده ی وصلش به خویش

То набошам шармсори хештан

تا نباشم شرمسار خویشتن

Ҳамнишинӣ бо саг кӯяш кунам

همنشینی با سگ کویش کنم

То физойам эътибори хештан

تا فزایم اعتبار خویشتن

Ғайр чун дидам ба базмат бо рақиб

غیر چون دیدم به بزمت با رقیب

Бастам аз кӯии ту бори хештан

بستم از کوی تو بار خویشتن

Гуҳи нишонами оташи сӯзони дил

گه نشانم آتش سوزان دل

Зоби чашми ашки бори хештан

زآب چشم اشک بار خویشتن

Гуҳи зи оҳи шуълаи бор худ кунам

گه ز آه شعله بار خود کنم

Чора ӣ шабҳои тори хештан

چاره ی شبهای تار خویشتن

Аз барам дил рафт ва бар чашмами ниҳод

از برم دل رفت و بر چشمم نهاد

Ашки хунини ёдгори хештан

اشک خونین یادگار خویشتن

Давр аз он рӯ карда баси гулҳо ( саҳоб )

دور از آن رو کرده بس گلها (سحاب)

зи ашки хунин дар канори хештан

ز اشک خونین در کنار خویشتن