зи хоки кӯяш эй дили гоҳ гоҳе дида равшан кун

ز خاک کویش ای دل گاه‌گاهی دیده روشن کن

Вагар зи он ҳам на Эй хурсанд ёд аз ҳасрат ман кун

وگر ز آن هم نه‌ای خرسند یاد از حسرت من کن

Паии осоиш эй мурғи чаман дар дом маскан кун

پی آسایش ای مرغ چمن در دام مسکن کن

Шӯй ҳар гуҳ ки дили танг аз асири ёд гулшан кун

شوی هر گه که دل تنگ از اسیر یاد گلشن کن

Ба он ҳолам ки дар дил дошт шавқ диданаши умрӣ

به آن حالم که در دل داشت شوق دیدنش عمری

Кунун эй ҳамдам аз болин ман бархез ва шеван кун

کنون ای همدم از بالین من برخیز و شیون کن

Ба кеши дӯстии манъи рақибон ғоятӣ дорад

به کیش دوستی منع رقیبان غایتی دارد

Ки мегуяд тамоми халқро бо хеш душман кун

که می‌گوید تمام خلق را با خویش دشمن کن

Ба рағми ман ба базми ғайри шабҳо то саҳар монадӣ

به رغم من به بزم غیر شب‌ها تا سحر ماندی

Ба зи ғами ғайри ҳам гоҳе нигоҳии ҷониб ман кун

به ز غم غیر هم گاهی نگاهی جانب من کن

Гар аз санги ҷафо эй тоири дили эминии хоҳӣ

گر از سنگ جفا ای طایر دل ایمنی خواهی

Ба ҳар бомай ки бинии иззатии дорӣ нишеман кун

به هر بامی که بینی عزتی داری نشیمن کن

Ба боғи дӯстӣ ҳар гул каз оби дидаи прўрдӣ

به باغ دوستی هر گل کز آب دیده پروردی

( саҳоб ) аз дида монанди маниш акнӯн ба доман кун

(سحاب) از دیده مانند منش اکنون به دامن کن