Мақсӯди ду муддаоӣ ман омад ҷафои ту

مقصود دو مدعای من آمد جفای تو

Набӯд ризои муддаӣ аз муддаои ту

نبود رضای مدعی از مدعای تو

Хизр ва ман аз ҳаёти абад баҳра ёфтем

خضر و من از حیات ابد بهره یافتیم

ӯ зи оби зиндагӣ ва ман аз хоки пои ту

او ز آب زندگی و من از خاک پای تو

Дар васлати аштдод ба ҳиҷрон тзоид аст

در وصلت اشتداد به هجران تزاید است

эй дард ишқ чист надонам давои ту ?

ای درد عشق چیست ندانم دوای تو؟

Рафтӣ ва аз пяти ману халқӣ , вале зи заъф

رفتی و از پیت من و خلقی، ولی ز ضعف

Ман аз қафои халқӣу халқ аз қафои ту

من از قفای خلقی و خلق از قفای تو

Ҳам ҷон ба лаби расидаи зи дасти вафои дил

هم جان به لب رسیده ز دست وفای دل

Ҳам дил ба ҷон задаст дили биўФои ту

هم دل به جان زدست دل بیوفای تو

Халқи худоӣ бар ту зи дасти фиғони ман

خلق خدای بر تو ز دست فغان من

Дар шиква ва задаст ту ман бар худои ту

در شکوه و زدست تو من بر خدای تو

Тирии Фгндаҳ бар туу пайкони худ ( саҳоб )

تیری فگنده بر تو و پیکان خود (سحاب)

Бгзошт дар дилат ки буд хунбҳоии ту

بگذاشت در دلت که بود خونبهای تو